Zamanla insanın heyecanı kayboluyor çünkü; hevesi ve azmi de azalıyor. Umutları koşullara bağlanıyor ve hayalleri de tevazuya meylediyor. Cevaplar ve sorular tükeniyor. Azalarak ilerliyor insan, azalarak tükeniyor. Zira kimsede Don Kişot istidadı yok. Bir yel değirmeninden karşılık göremezse insan, artık kılıcını asar ve vazgeçer savaşmaktan.
Sayfa 164 - Timaş Yayınları, 1. Baskı, Ocak 2024·Kitabı okudu