Kesinlikle aklımda bir inceleme yapma fikri yoktu ama kitabı Taylor Jenkins Reid yazıyormuş gibi hissettim bazı yerlerde.. Özellikle diyalog ve grup içi iletişimler bakımından bana Daisy Jones ve The Six'i anımsattı.
O kitap gerçekten benim icin çok değerli keza Evelyn Hugo'nun yedi kocası da öyle bu üç kitapta aynı akıcılığa sahipti ama tabiki yeterli değil...
Daisy jones a malesef çok kısa yerlerde benziyor çünkü 550 sayfalık kitabın 400 sayfası şaka yapmıyorum cinsellikten ibaretti...
Yazar bu kadar büyük bir potansiyeli varken o sahnelerle yazım dilini berbat etmiş bence çünkü bir olur iki olur hadi diyelim on kere olur... Ama karakterleri de 2 sayfa da bir ilişkiye sokmazsın..
Skylar'ı o kadar çok sevdim ki kesinlikle kitaptaki en güçlü ve gerçekten işinde gücünde olan tek karakter oydu diğer hepsinin aklı bir karış havadaydı..
Memphis kitaptaki en nefret ettiğim karakter oldu erkeklerin özeti diyebiliriz skylar a yaşattığı şeyler için hâlâ çok üzgünüm bana bile travma yaşattı şuursuz sözleriyle...
Quinn ask kız yani hayatımda bu kadar tatlı bir velet görmedim kitabı mizah yönünden kurtaran o müthiş karakter... Kitaba dahil olduktan sonra gülmediğim bir sayfa olmadı...
Kitabın ana karakteri Lennon benim düşünce yapıma çok tersti.. Gerçekten bir insan bu kadar kalbini kırdıysa ve intikam almaya gidiyorum diyorsan bundan 2 sayfa sonra intikam almak istediğin adamla birlikte olamazsın kızım.. ya da en azından birlikte oluyorsan affetmeme edebiyatını 500 sayfa okumamalıyız.. Madem affetmiyorsun böyle şeyler yapmayacaksın...
Kitabın sonu boşlukta kaldı yine şaşırtmadı yazarlar yüzlerce sayfa yazmayı biliyorsunuz niye final sahnesi okuyucunun bakış açısına bırakılıyor... Finali biz hayal edeceksek yazar biz olsaydık böyle yazarlar ne ise yarıyor anlamıyorum:((
mavidennmÇalıntı Sözler