Tüketmeye ve tükettiklerimizi başkalarına göstermeye ve bu eylemlerle var olmaya ve hatta mutlu olacağımıza öylesine inandırılmışız ki toplumsal ömrümüzün bir noktasında, doğamıza aykırı bireyselleşmeye öyle bir yapışmışız ki neredeyse başka bir yolun varlığını unutmuşuz. Sosyal bir varlık olan insanı kendi aynası olan diğerinden ayırıp pikselleri yüksek oyuncaklar karşısına koymuşuz… Olumsuzlukları da sırtına yükleyip avucuna da antidepresanları bırakıp yaşa bakalım demişiz… Hari hasta toplumlardan sağlıklı bireyler çıkmayacağını geniş bir perspektif ve bilimsel araştırmalarla anlatmış. Bireysel ve toplumsal reçete örneklerini de unutmamış. Okunmalı ve unutulmamalı.
·
148 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.