Kitap tek kelime ile mükemmel. Çook beğendim, zaten Şermin Yaşar gibi bir yazardan bu beklenirdi. Bir gün babaanne(Hasibe) saçları pembe boyalı, garip kıyafetli, konuşması değişmiş bir şekilde sabah yazara geldi. Amuda kalktı, duvarları boyadı, taş boyayıp satmaya çalıştı, evde yaşlılarla futbol oynadı, televizyondan gözünü hiç ayırmadı... Bu durumda tabi yazar, ailesi ve halasıgil çok yoruldu. En sonunda insanları çok yorduktan sonra açıklamasını yaptı... Yazarın babasının ve annesinin yaramaz diye sürekli yazardan şikayetçi olduğunu duyduğu için onlara ufak bir oyun oynamak istediğini ve onlarında küçükken yazar gibi oldukları, çok yaramaz bir çocuk olduklarını, kendisininde eskiden çok yorulduğunu anlatmak istediğini söyledi ve mutlu mesut yaşadılar. Yazarın anne ve babasıda artık yazardan hiç şikayet etmediler.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.