Yanlış zaman, yanlış kitap.
Kitap okuma isteğimin bıçak gibi kesildiği günler yaşıyorum. Silber'i okurken de aynı durumdaydım ama onu her gün az da olsa okumaya çalışmıştım. Bu sefer onu bile yapamadım zira kendimi zorladıkça kitaptan komple koptuğumu fark ettim. Hâliyle süreç uzadıkça uzadı ve kitabı sevmeyince de bu durum iyice boğucu bir hâle geldi. Tek mutluluğum, kitabı yarım bırakmadan bitirebilmek oldu, öyle diyeyim.
Kitaba dair düşüncelerime gelecek olursak: Ben spoiler yiyerek okumaya başladım, yani malum olaydan haberim vardı. Aşk her şeyi affeder kafasında bir insan değilim. Bahsi geçen aşk böyle bir hatayı bile affettirecek kadar güçlü olsaydı, daha en başında o hatanın yapılmasına da engel olmaz mıydı diye düşünürüm. Bu kitapta yaşanan da benim nezdimde affı olmayan bir olaydı. Fakat bu sefer olaylara farklı bir açıdan bakmak ve bu hatayı yapıp pişman olan bir karakterin sancısını ve affedilme çabasını okumak istedim. Geçmiş ve günümüz şeklinde ilerleyen kitabın günümüz kısmının daha ilk sayfasında başkarakterin acısını ve hayatına devam edemeyişini okuyunca da kitaba bağlandım. Hikâyenin geçmişteki kısmını da çok sevdim. Hatta yazarın bu kadar güzel bir çifti böyle yıkıcı bir sebeple ayırmasını cesurca bile buldum.
Fakat ne yazık ki ikilinin geçmişteki hikâyesi bir noktadan sonra yokuş aşağı gitti, malum olay yaşanmadan önce bile katlanılmaz oldu. Günümüzdeki hikâyeleri ise çok çok kötü işlenmişti. Ortada böyle ciddi bir hata varken karakterlerin buna gösterdiği tavır çok basit ve çiğ kaldı. Pişmanlık ve affedilip affedilmeme kısmı ise bildiğiniz yalapşap geçildi. Halbuki kitabın puan toplayacağı yer zaten buralardı. E, buralar bu kadar geçiştirir tarzda yazılınca da zaten kötü olan kitap iyice kötüleşmiş oldu.
·
3 +1'leme
·1.417 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Evettt ya ilk kısımları güzeldi ancak, 10 sene sonra böyle şeyler yaşamışsınız, annesinin cenaze gününde yaptıklarıda çok mantıksızdı.
Anneyi kaybetmenin acısından çok annenin ölümü bunların buluşması için bi amaç gibi gösterilmiş.
Kitap okuma isteiğini geri kaxanmaya çalışırken bile bunalıyor insan ben de bir müddettir böyleyim sen gene okumuşsun ben okuyamıyorum bile çok bunaldım güzel bir şey arıyorum geri kazansam kendimi.Öyle ki diyorum herhalde ben artık okumayı mı sevmiyorum o derece uzaklaştım
Baştankara
Gönderi Sahibi
Zorla okumaya çalışmak daha da itiyor insanı ya. Ben daha yakın zamanda bile hevesle okuyordum aslında ama bir anda hevesimi kaybettim niyeyse. 🧍🏼♀️şu şekil heyecanımın geri gelmesini bekliyorum.😂