Buram buram melankoli, kasvet ve tükenmişlik kokan bir kitap. Leo Gazzarra’nın tutunamayışının hikayesi. Bulunmak istemediği yerlerde varlığını sürdüren ve sorumluluk almaktan korkan bir adamın başından geçenleri okuyoruz.
Bohem ve entellektüel bir çevrenin izlerini hissediyoruz kitabı okurken ama bizim Leo sanki her yerde ve herkesin yanında eğreti kalıyor. Bir fazlalık gibi çıkıyor hep karşıma. Sanki tamamlanmış bir resme sonradan dahil olmuş bir motif gibiydi kitabı okurken. Bu his onun kendi hayatının da büyük bir parçası çünkü gittiği her yerde bulmak ya da bulunmak, yanındaki herkeste kendinden bir parça aramak niyetinde. Yazık kayıp atlasın anahtarı kendindeydi oysa ki.
Eksik parçasını arar ama bulmak için bir çaba sarf etmeyen başıboş bir avare Leo. Günümüz erkeklerini yansıtmadı değil :))
Dili çok keyifli, akış çok güzeldi çevirmenin de hakkını yememek lazım fakat iyi ki de okumuşum dediğim bir kitap olmadı maalesef. Özdeşleştiremediğim bir parçam oldun Leo Gazzarra. :) 
Kentte Son Yaz
Kentte Son Yaz
·
732 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.