Tomris Uyar...
Üç Şairin tek şiiri.
Turgut Uyar, Cemal Süreya ve Edip Cansever
Üç sairle yaşadığı aşklar ile anılan kadının aslında ruhunun ne denli derin, ne denli çıkmazda olduğunu, buna rağmen akıtmak ve göstermek için can attığını gördüm bu kitapta. Yaşanılan aşklar öyle kolay ve ulaşılabilir değil ne ruhen ne bedenen ulaşılamıyor böylesine.
Evliliği, serüveni, yarım kalan anneliği, çektiği acılar ve sevdiğini kaybetmenin acısıyla en sonunda onu seven bir adama (ki tüm bu güzelliğine rağmen hala nasıl sevilebildigini sorguluyordu) kendini teslim etmek istemesi.
Ama yapamaması.
Ruhunu yerleştirememesi hiçbir yere.
Ah Tomris...
Öyle aşık ve öyle kalp kırıklığı ile bitirmiştim ki bu kitabı. Sanırım okuduğumda bu platform yoktu :) ama olsun, yeniden hatırlamama vesile oldu.