Kitabın akışını maalesef beğenmedim.HalideEdip'in SİNEKLİ BAKKAL VE VURUN KAHPEYE HANDAN romanlarını okuduktan sonra sürükleyiciliğini zayıf bulduğum bir kitap oldu.Sonra baktım ki genel itibari ile yazım sırası önem arz ediyor.Yani Halide ablamızın çıraklık eserinini kalfalık ve ustalık diye tabir edebileceğimiz eserlerinden sonra okursak attan inip eşeğe binme hissiyatını yaşatıyor.Zülfü Livaneli'nin tüm kitapların okumuş biri olarak söyleyebilirim ki Arafatta bir çocuğu okuyunca bu ne şimdi bu da kitap mı yahu dedim.Yani dostlar kıssadan hisse genel olarak yazarların ilkimsi romanlarını ya ilk başta okuyalım ya da sonra okuyup bu ne şimdi diye ağlamayalım sonucunu çıkardım.Konu dönem şahane ama ne biliyim üslup Vurun Kahpeyedeki Tosun ve Aliye'den sonra çok sönük kaldı yav.Yeşilçam'a çok bağlatmışken birden kısa süreli anlık durum tasvirleri beni cezbedemedi.Bir Battal Gazi,Altar'ın oğlu Tarkan,en büyük Türk alayı tırt tabloları gözünüzde canlanmasına alışınca bunu okurken hani önceki filmler dedirtip nankörlüğe teşvik ediyor.Halide ablamız candır ama bu kitap farklı amaç ile bence okunabilir.Okudum biliyorum nedir ne değildir demek için okunmalı,kitap okumayı seveyim alışkanlık kazanayım diyecekler okumasın etki görmek yerine antipatik tepki gösterebilirsiniz:)
·
193 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.