Leto Tanrı Olma Yolunda!
Evet, dostlar, gelin size "Dune Çocukları"ndan bahsedeyim. Bildiğiniz gibi bu seriye kafayı takmış durumdayım ve bu serinin üçüncü kitabını yeni bitirdim. İlk kitap zaten efsaneydi, bildiğiniz üzere. İkinci kitap da tempo biraz düşüktü. Ama üçüncü kitap, bambaşka bir boyuta geçti.
Şimdi, bu kitapta neler yok ki? Hani derler ya, "Bu kitapta her şey var!" diye, işte öyle bir durumdayız. Öncelikle, Paul Atreides'in çocukları olan Leto ve Ganimet'e odaklanıyoruz. Bu ikili zaten kendi başlarına birer fenomen. Leto, hani şu geleceği görebilen ve kaderiyle yüzleşmeye çalışan çocuk, bu kitapta kendini bir nevi tanrısal bir varlığa dönüştürme yolunda ilerliyor. Yani anlayacağınız, işler biraz karışık.
Leto'nun bu dönüşümü, hele bir de "Ben ne yapıyorum acaba?" dedirten cinsten. Ama olayın güzelliği burada. Kitap sizi sadece olay örgüsüyle değil, aynı zamanda felsefi derinlikleriyle de sarmalıyor. "Acaba ben olsaydım ne yapardım?" diye düşündürtüyor.
Ve tabii ki, bu kitapta entrikalar, sırlar, ihanetler eksik olmuyor. Frank Herbert, bu kitapla birlikte seriyi adeta bir üst lige taşıyor. Yani "Dune Mesihi"nde "N'oluyoruz?" dediysek, "Dune Çocukları"nda "İşte bu!" diyoruz. Ve tabii ki, geleceği görebilme meselesi... Bu kitapta, bu yeteneğin getirdiği yükler ve sorumluluklar çok daha bir net şekilde işleniyor.
Bir de şunu söylemeden geçemeyeceğim; kitapta yer alan karakter gelişimleri ve evrenin detayları o kadar iyi kurgulanmış ki, okurken kendinizi Arrakis'in kumlarında kaybolmuş gibi hissediyorsunuz. Yani, kitap bitince "E hadi bir sonraki ne zaman?" moduna girmemek elde değil.
Kısacası, "Dune Çocukları", serinin en bomba kitaplarından biri olarak benim gönlümde taht kurdu. Ve tabii ki, "Dune Tanrı İmparatoru"na başlamak için sabırsızlanıyorum. Bakalım Leto bizleri daha nereye götürecek?
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.