Yine beğendiğim bir kitap oldu. Başkahramanı Ömer, benim gözümde küçük bir çocuk gibiydi. Ne yaptığını bilmeyen, parasızlıkla beraber gözü hiçbir şeyi görmeyen Ömer, ve sözde Macide ona muhtaç gibi görünüyorken Ömer'in Macide'ye muhtaç olması.Macide ise aslında başından beri Ömer'i değil Ömer'in sevgisini seviyor ya da Ömer 'i tanıdıkça acıma duygusu yerini alıyor. Bununla birlikte sevdiği için değil ona minnet borcu olduğu için bırakmıyor. Ve Ömer'in Macide'yi ölecek kadar sevdiğini söylemesi ki bunu kitapta defalarca dile getirip hayran olunası iç konuşmalarıyla bariz gösteriyor. Ama sevdiği halde bunu hareketleriyle pek göstermiyor.
Zaten bana göre aniden olan tanışmaların aniden ilerlemesinin sonucu hep hüsran. Bir kere daha görmüş oldum.
Herkese iyi okumalar:)
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.