Okuduğum yazarların hiçbirinde din gözetmedim fakat ilk defa ateist bir yazarın okurlarını (hissettirmeden) ateist olmaya ikna etme çabasına şahit oldum. İşin enteresan tarafı hep makul açıklamalarla. Paragrafın birini bitirince uzun uzun varolmak üzerine düşünüyorsun (ve o kadar güzel bilinçaltı hazırlıyor ki) konu yaratıcıya geliyor. Zaten felsefe dediğimiz şey de sorgulama değil midir derin anlamda? Kuvvetli bir imanla okunması lazım zannedersem. Zayıf bir imanı ipe götürür çünkü. Ben hiçbir kitabı yarım bırakamıyorum diye okudum sırf.
·
64 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.