Werther... öyle bir karakter ki onu tanıdıkça insana karşı,topluma karşı,düşüncelere karşı ,sevgiye karşı ne hissettiğini söyledikçe ona içtenlikle katıldım,ilk sayfalarda toplum tabakalarından,sınıf ayrımlarından bahsetmesi kendisinin yoksul olmamasına rağmen üst tabakanın alt sınıfa karşı davranışlarını eleştirmesi onun ne kadar alçakgönüllü biri olduğunu gösteriyor. Çeşme başında gördüğü hizmetçi kıza yardım etmesi , kızın bu duruma şaşkınlığı, Werther'in bu eşitsizliğe tepkisi...yani o içimizden biri .
"Tüm mesleklerin zavallı yaşamımızı uzatmaktan başka bir amacı olmayan gereksinimleri karşılamaya yaradığını..."diye bir cümleye başlıyor ilerleyen sayfalarda. Ne kadar da haklı diyorum , 1774 yılından bu yana hala geçerliğini koruyor ve 25 yaşındaki birinin tespiti ne kadar da doğru diye tekrar saygı duyuyorum Goethe'ye.
İnsanların diğer insanlarla kendini kıyaslamasını gereksiz bulduğunu dile getiriyor.Günümüzün tespitlerinden biri de çocuk yetiştirirken en büyük sorunlardan biri kıyaslamanın yanlış olduğu değil midir zaten?
Werther resmi toplantılardan,ziyafet sofrasında bir sandalye öteye geçmek uğruna yıllarını harcayan insanların çabalarını anlamsız bulur.(sayfa 63)
Ve Werther'in aşkı. Lotte'yi nasıl mı seviyor. Yanına gönderdiği uşak Lotte ile konuştu diye o gün uşağı seviyor , Lotte tabancayı silip temizledi ona eli değdi diye tabancayı seviyor."Senin ellerine değdi bu silahlar,tozlarını almışsın,onları bin kez öptüm,çünkü sen onlara dokundun!"
Ve Lotte'nin annesini seviyor. Mezardaki annesini. Diyor ki anneni göreceğim, kalbimden geçenleri bir bir anlatacağım! Annene, senin benzerine."
Werther'in mektuplarını okudukça acılarını birer birer çektim. Neden bu kadar insanı intihara sürüklemiş daha iyi anlıyorum.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.