Bitti.
Ben de bittim. BENİ DE BİTİRDİNİZ!!
Birçok duyguyu aynı anda yaşıyorum şu an. Bir sürü şey yazmak istiyorum ama toparlayabilir miyim bilmiyorum... :')
İlk kitaba göre çok daha tempolu ve akıcıydı. Bu kitapla daha derine indik, inmekle kalmadık yaraları iyice deştik ve bunların üstesinden gelmeye çalıştık (ben gelemedim.)
Kitabın sonlarına doğru gelişen plot twistler güzeldi, beni daha da heyecanlandırdı.
Seriye başlamadan önce tatlış birer spor kurgusu ve iki takım arasında geçen tatlış rekabeti okur, enemies to lovers arası geçiş yapar ve mutlu sona geliriz sanmıştım. ÖYLE DEĞİLMİŞ!
Daha fazlası varmış!
Açıkçası ben serinin tetikleyici unsurları olduğunu hiç görmedim, kimse bana bunu söylemedi! Bunlardan pek etkilenen biri değilim ama bu 2.kitapla birlikte bazı tetikleyicilerin olduğunu belirtmem gerekir.
Kan var, işkence var, psikolojik çöküş var, çocukluktan kalma travmalar....
Neil Josten! Sen çok güçlü birisin! Yapmaman gereken yerlerde öyle dik kafalıklar yaptın ve beni öyle dehşete düşürdün ki bu kadar ayakları yere basan birine az rastladım. Neil Josten! Sen artık benim yeni en mi en favorimsin! Hayatım boyunca bu seriyi hatırlayacak ve sizi, aileni(artık ailemi) hep hatırlayacağım.
Beni etkisi altına alan nadir seriden oldu All for the Game serisi. Seri ne kadar karanlık olursa olsun hayatım boyunca bende kalacak olan ve en favori kitaplarım sorulduğunda ilk 5'te söyleyeceğim kitaplar olacağından böyle bir seriyle karşılaştığım için de çok mutluyum. Ağlayacağım. Çocuklarım diye bağrıma basmak istiyorum Foxes'ları.
Andrew'um gelsin de Neil'ın yaralarını sarsın istiyorum. Birlikte Riko'yu alt etsinler istiyorum. Riko'nun sonunu okumak istiyorum!!!!
En önemlisi de Andreil okumak istiyorum! Artık zamanı geldi!!
·
107 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
