Bu kitap mutsuz son olduğu bile bile okudum. Kitap aşırı derecede güzeldi. Ölümleri biraz değişikti ama kitab harikaydı. En değişik bulduğum ölüm Akil'in ölümü... Ağladım, Oğuz'un ölümünde ağladım. Oğuz için çok üzüldüm çok güzel bir karakterdi. Keşke ölmeseydin Oğuz...
Beni en çok ağlatan cümleler :
Uyan hadi! Geldiler! Bizim için!
Uyanmadı...
Oğuz öldü
Ve bu dünyanın en acı cümlesiydi
Oğuz öldü
Ve bu dünyanın en acı şeyiydi
Şarkı Oğuz için bitti
Fakat ikimiz de dans etmeye bıraktık
Melodiye gelirsek İhanet ettiğini duymuştum kitabı okumadan önce. Aslında farklı bir şey bekliyordum yani bundan daha kötü ama yaptığı kötüydü. Melodi kitapta masum görünüyordu ama son sayfalarda bozdu o masumiyeti...
Favori alıntılarım :
Bu dünyanın her yerinde böyle
Mutlu olmayı hep erteleriz
Yenilgiyi bilmek, yenilgiyi bilmeyen biri karşısında seni daha güçlü yapar
İnsanlar, parçalanmış bir aynanın kırığı gibidir. Elinizin içine almayı istediğinizde sizi keserler
İnancımı yitirdim ve bu gelinebilecek en kötü noktaydı.
Hayalsizlik ve inançsızlık
Sen inanmayı bıraktın diye insanlar yalan söylemekten vazgeçmez
Ne de olsa umut, hayal kırıklığına gebedir
+Bestegül
-Efendim?
+Yakından daha güzelsin
-Eyvallah
+Eyvallah bizden
Konusu :
Bestegül her sabah yaptığı gibi, o sabah da okula gitmek için evden ayrıldığında, kaderinin on üç diğer insanla birleşeceğini henüz bilmiyordu. O sabah metroya bindi ve son durağa kadar seyahat etti fakat son duraktan çıkamadı. Onunla beraber diğer on üç kişide metro istasyonunda mahsur kaldı ve o an ortak hikâyelerinin ilk kalp atışı kulakları sağır etmeye başladı.
Enkaz altında mücadele etmeleri gereken şeyler vardı.
Açlık, susuzluk, özlem, keder, hüzün, ölüm...
Kalpleri korkuyla çarparken ansızın aralarından biri öldü ve diğerleri de ilginç sebeplerle onu bir bir takip etti. Tüm bu ölümler kalplerinde ve beyinlerinde derin izler bırakırken, yapabildikleri tek şey enkaz altından kurtarılmayı beklemek oldu.
Kesinlikle okumalısınız ve okutmalısınız
~
Emine Tavuz