Çocukken okuyup çok etkilendiğimi hatırlıyordum. Yeniden karşıma çıkınca çocukken bu kitapta ne bulduğumu merak edip yeniden okudum ve farkettim ki bu kitapta karakterimin en büyük parçalarını bulmuşum. Onlar da sorgulamak ve insanların çizdiği sınırlar arasında sıkışıp kalmamak. Kendi sınırını çizmek ya da hiç sınır çizmemek :)
Büyükbabamın dükkanında asılı olan bir sözü de anımsattı kitap. Nasıl eskiden bu kitap aklımı aldıysa bu günlerde de bu söz aklımı alıyor.
“Başarılı insan evrenin uçsuz bucaksız olduğunu bilir; başarısız insan evreni kafasının büyüklüğü kadar sanır.”
Keşfedecek çok şeyimiz var. Sağlıcakla :)
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.