Siz de özneleştiremediklerimizden misiniz?..
Özne olduğumuzu hissetmek, hepimiz için ne kadar da büyük bir ihtiyaç, ne kadar da derin bir özlem olsa gerek... Karımızı nesneleştiririz: "Sen kadınsın; mecbursun yemek yapmaya, evi temiz tutmaya... Kocalarımızın nesneleştiririz: "Sen erkeksin; mecbursun para getirmeye, bize bakmaya; çocukların işine karışamazsın, o benim alanım; evlilik yıl dönümümüzü hele bir unut!" Çoğumuzun en çok nesneleştirdiği kişi ise annelerimizdir: Annedir o, bu yüzden evine girip dingonun ahırı gibi davranabiliriz; o, her tür kaprisimizi çekmek zorundadır; torunlarına da bakmak onun işidir. Bir özne olarak şu ömründe aslında neler yapmayı arzuluyor olursa olsun, ona bu hayatta rahat yüzü görmek haramdır; çünkü anne kategorisindekiler fedakâr olmak zorundadır.
Sayfa 91 - ALFA, 1. Basım, Temmuz 2017·Kitabı okudu
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.