İnsanlık hali öyküleri
Yazar ilk öyküsünün sonunda "Hikayeler hep böyle kötü mü bitmeli?" diye yazıyor. Bu kitap için de geçerli. Bu kitap kötü değil de "karamsar" mı bitmeli? diyorum. Zevkle okunan, kimi zaman karamsarlığa vuran, günlük yaşamın içinden, alışılagelmiş insanların öyküleri. İnsanlık hali öyküler, diyebiliriz.
Öyküler hoş bir anlatımla keyifle okunuyor, karamsarlık sanki öykü boyunca yavaş yavaş oluşuyor. Kitabın ilk 3 öyküsü belirleyici. Sonraki öyküler sanki onların gölgesinde kalıyor. Son öykülerde kazalar, yaralar, günümüz deyimiyle travmalar, ölüm izleği yani karamsarlık daha baskın.
Bütün bu karamsarlığa, günlük izlenimlere rağmen öyküleri okumak keyifli. İyi bir öykü kitabı vesselam.
Öyküler keyifle okunsa da çabuk unutuluyor. Ancak yeniden başa dönüldüğünde yine aynı hoş duyguyla okunuyor. Bazı öyküleri iki kez okudum. Yeniden okumak hoşuma gitti.
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.