Türk filminden hallice. İlk bölümler ne kadar ağır ilerlese de bir noktadan sonra elden bırakılmıyor. Yok canım dedirtecek çok sahne varken bir o kadar da ilgi uyandırıcı. Ne Mahpeyker'i sevdiriyor, ne Ali'ye üzüyor. Bitirdikten sonra insanın aklına gelen bir tek Dilaşub. Bir de Fatma hanıma yazık vesselam...