Serinin ilk kitabı 
Ve Sonunda İkisi de Ölür gibi bu kitabın sonu da aslında başlıkta yazıyor. Sonunda ne olacağı apaçık belli olmasına rağmen iki kitabın da kendini bu kadar okutabilmesi bence önemli bir başarı.
Kitabı bilmeyenler için ana metni anı yaşamak ve yaşamı ertelememek aslında. Öleceğini fark edene kadar yaşamamak, öleceğini anlayınca da çok geç olması. Bu konuları çok güzel işliyor ve çok anlamlı bence. Fakat bu konuları merkeze koymak için etrafını çevreleyen bazı mantıksızlıklar vardı bu kitapta. Kitap NewYork gibi büyük ve kalabalık bir yerde geçmesine rağmen, kitapta adı geçen her ismin bir şekilde, oradan buradan birbirlerini ya görmüş, ya rast gelmiş, ya tanışmış ya ismini duymuş vesaire olması bence biraz gereksizdi.
Kitaplarda diğer detaylarla ilgiyi dağıtmamak ve vermek istediği dersi en net şekilde vermek için bazı mantık hatalarına aldırmamak alışıklık bir şey. 
Bir Gün Kediler Dünyadan Yok Olsaydı kitabında olduğu gibi. Fakat bu kitapta biraz fazla olduğunu düşünüyorum.
Yazarın dikkat çektiği bir diğer konu ise eşcinsel ilişkilere toplumda müsaade edilmemesi ve bunun yanlışlığı. Bu konuda yazara tabi ki katılıyorum ve yanlış anlaşılmak istemem fakat kitaptaki her karakterin laf arasında eşcinsellikle ilgili bir yorum yapması biraz fazla geldi. Ben bir şey tekrar tekrar vurgulandığında okuyucu olarak aptal yerine konmuş gibi hissediyorum. Ve dediğim gibi kitapta ana karakterlerin bu konudan şikayet etmeleri zaten yeterli bir dersken parkta denk geldikleri sadece iki sayfa okuduğumuz çocuğun babasının oğlum eşcinsel olursa onu desteklerim demesine, ya da karakterin ev sahibinin oğlum asla eşcinsel olamaz demesine gerek var mıydı? Zaten eşcinsel olan iki karakteri okuyoruz ve konu yeterince barizken kitaptaki diğer karakterlerin de "siz anlamamışsınızdır bir daha söyleyelim" der gibi alakasız yerlerde konuya dahil olmaları bence gereksizdi.
Tekrar belirtmek istiyorum, konu eşcinsellik değil, konu bir şeyi çok göze sokmak. Başka bir şeyden bahsetse de aynı yorumu yapardım umarım bu konuda yanlış anlaşılmam.
Fakat bunlara rağmen kitabı sıkılmadan ve özellikle bazı cümleleri birkaç kez okuyarak bitirdim. Karakterlerin sürekli birbirilerini bir yerlerden tanımasına rağmen kitabı bu kadar güzel yazabilmek ayrı bir başarıdır. Ayrıca gerçekten Ölüm-Habercisinin nasıl ilk kitapta okuduğumuz haline evrildiğini okuyoruz. Ki bir kitap tutunca, hadi olayların başına dönelim, diyerek yazılan kitaplar genelde bu kadar güzel olmazlar. Fakat bu kitabı tavsiye ediyorum.
Ve Sonunda İkisi de Ölür gibi bu kitabın sonu da aslında başlıkta yazıyor. Sonunda ne olacağı apaçık belli olmasına rağmen iki kitabın da kendini bu kadar okutabilmesi bence önemli bir başarı.
Kitabı bilmeyenler için ana metni anı yaşamak ve yaşamı ertelememek aslında. Öleceğini fark edene kadar yaşamamak, öleceğini anlayınca da çok geç olması. Bu konuları çok güzel işliyor ve çok anlamlı bence. Fakat bu konuları merkeze koymak için etrafını çevreleyen bazı mantıksızlıklar vardı bu kitapta. Kitap NewYork gibi büyük ve kalabalık bir yerde geçmesine rağmen, kitapta adı geçen her ismin bir şekilde, oradan buradan birbirlerini ya görmüş, ya rast gelmiş, ya tanışmış ya ismini duymuş vesaire olması bence biraz gereksizdi.
Kitaplarda diğer detaylarla ilgiyi dağıtmamak ve vermek istediği dersi en net şekilde vermek için bazı mantık hatalarına aldırmamak alışıklık bir şey. Bir Gün Kediler Dünyadan Yok Olsaydı kitabında olduğu gibi. Fakat bu kitapta biraz fazla olduğunu düşünüyorum.
Yazarın dikkat çektiği bir diğer konu ise eşcinsel ilişkilere toplumda müsaade edilmemesi ve bunun yanlışlığı. Bu konuda yazara tabi ki katılıyorum ve yanlış anlaşılmak istemem fakat kitaptaki her karakterin laf arasında eşcinsellikle ilgili bir yorum yapması biraz fazla geldi. Ben bir şey tekrar tekrar vurgulandığında okuyucu olarak aptal yerine konmuş gibi hissediyorum. Ve dediğim gibi kitapta ana karakterlerin bu konudan şikayet etmeleri zaten yeterli bir dersken parkta denk geldikleri sadece iki sayfa okuduğumuz çocuğun babasının oğlum eşcinsel olursa onu desteklerim demesine, ya da karakterin ev sahibinin oğlum asla eşcinsel olamaz demesine gerek var mıydı? Zaten eşcinsel olan iki karakteri okuyoruz ve konu yeterince barizken kitaptaki diğer karakterlerin de "siz anlamamışsınızdır bir daha söyleyelim" der gibi alakasız yerlerde konuya dahil olmaları bence gereksizdi.
Tekrar belirtmek istiyorum, konu eşcinsellik değil, konu bir şeyi çok göze sokmak. Başka bir şeyden bahsetse de aynı yorumu yapardım umarım bu konuda yanlış anlaşılmam.
Fakat bunlara rağmen kitabı sıkılmadan ve özellikle bazı cümleleri birkaç kez okuyarak bitirdim. Karakterlerin sürekli birbirilerini bir yerlerden tanımasına rağmen kitabı bu kadar güzel yazabilmek ayrı bir başarıdır. Ayrıca gerçekten Ölüm-Habercisinin nasıl ilk kitapta okuduğumuz haline evrildiğini okuyoruz. Ki bir kitap tutunca, hadi olayların başına dönelim, diyerek yazılan kitaplar genelde bu kadar güzel olmazlar. Fakat bu kitabı tavsiye ediyorum.
·
224 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.