"Boktan bir kasabada, boktan bir evde, daha da boktan bir anneyle büyümek size bağımsız olmayı öğretir. Shallow Hill çeteler, fahişeler ve evsizler için bir üreme alanıdır. Hayatta kalmayı öğrendim. Ama insani bağlardan yoksunum.
Selamlar, ben Leyla. Bu yazarın en iyi özelliği her zaman sinirlerinizi gerim gerim geren kitaplar yazabilmesidir. Adeline’ın Peşinde okuyanlar bilir, H.D. Carlton’ın travmaları tetikleme konusunda bir sınırı yoktur. Ve tetikleyiciler ondan çok korkuyor. :D Aile içi şiddet ve istismarı ele aldığı bu kitapta yaşamayanlar için bir travma yaratma konusunda canla başla çalışmış. İstisnasız her sahnede River’ı tokatlamak istedim ve her sahnede ona yapılanları kendime yapılmış gibi hissettim. Gelin, başına gelenleri biraz anlatayım:
Shallow River, torbacıların kol gezdiği, fahişelerin köşe başını tuttuğu ve insan canının beş kuruş olduğu bir kasabada uyuşturucu bağımlısı bir anneden doğmuş doğuştan savaşçı bir kızdır. Bulunduğu mahalleden çıkmak için canını tırnağına takarak çalışmış ve 18 yaşında psikoloji öğrencisi olarak üniversiteye başlamıştır. Üniversite zamanında Ryan adında bir çocuktan hoşlanır, ancak Ryan’ın sevgilisi vardır. İki yılın ardından Ryan ve sevgilisi şüpheli bir şekilde ayrılır, River için yeni bir gün doğar. Ancak gelecek güzel günler, umut dolu parlak bir geleceğe değil, uyanmanın imkanı olmadığı kabus dolu gecelere gebedir. Çünkü Ryan, manipülatif istismarcı ve toksikliği sözlük karşıtı şerefsiz bir adamdır. Ve River çoktan onun ağlarına takılmıştır. Ancak bir kediyi köşeye sıkıştırdıkça pençelerinin ne kadar sert olabileceği Ryan için bir sürpriz olacaktır.
Bir akşam River, Ryan’ın ailesiyle tanışmak için onların evine gider ve orada Ryan’ın nedense hiç bahsetmediği kardeşi Mako ile tanışır. Sadece aynı havayı soluyarak bile ortamın elektriklenmesine sebep olacak bir çekim hissettiği Mako ile…
Mako bir dedektiftir ve öldürdüğü insanların göğsüne hayal et yazan seri katilin peşindedir. Üstelik abisinin ne kadar pis bir adam olduğunu ondan başka kimse daha iyi bilemez.
Toksik ilişki yaşayan bir kişiye her zaman "ayrıl, git" deriz, ancak bu işin ne kadar zor olduğunu asla anlayamayız. Döven, aşağılayan, sınırlarını ihlal eden, yalnızlaştıran ve kendisinden başka tüm çıkış yollarını kapatan ve tecavüz eden bir adamdan ayrılmak, nefes almak kadar kolay bir hareket olmalı ancak bu işin o kadar basit olmadığını River üzerinden okuyoruz. Kitapta en sevdiğim şeylerden birisi Mako’nun bir kurtarıcı olarak River’ı o hayattan çekip çıkarmaması oldu. Elbette öyle bir şey yapsa, ÇOK ÇOK ÇOK mutlu olurdum, ancak River’ın kendi farkındalığına vararak, kendi yöntemleriyle bu debdebeden kurtulması beni daha çok mutlu etti, çünkü gerçek hayatta her kadın bu savaşı tek başına veriyor ve kendilerini kurtaracak beyaz atlı prense ihtiyaç duymuyorlar. Siz o kadar güzelsiniz ki, hepinizi tek tek öpmek istiyorum. Tıpkı River’ın Allison’ı öptüğü gibi :D
Bıraksanız üzerine daha çok şey yazarım, ama buralarda bir yerde kesmek istiyorum. Tetiklenmeden okuyamadığım bir sahne bile yok, o yüzden okumak istediğinizde iki defa düşünün. Kitap henüz Türkçe'ye çevrilmemiş, ama duyduğum kadarıyla çevrilme ihtimali varmış. Çevrileceği zaman tekrar okumak isterim. Buraya yazılacak incelemeleri de okumayı çok isterim. SİZİN DEĞERİNİZİ BİLEN VE BİR KRALİÇE GİBİ DAVRANACAK ERKEKLERİ HAK EDİYORSUNUZ, KIZLAR. ENERJİNİZİ SÖMÜREN, IŞILTINIZI DÜŞÜREN ERKEKLERDEN LÜTFEN UZAK DURUN."
·
550 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.