Okuması pek kolay olmayan bir kitap, ilk başta büyük bir hevesle başladım ama kısa süre sonra zorlanmaya başladım.
Şimdi arada sırada açıyorum, ilgimi çekmeyen bölümleri atlayarak okuyorum.
Yazar, Darvin ve Spencer’in fizyolojik evrim ve sosyal evrimi çıkış noktası olarak almış.
Yaşamın başlangıcı ve ilerleyişi sırasında insanın sahip olduğu ve kullandığı enstrümanların analizini yapıyor.
Bilgi edinmenin, önce problem, daha sonra deneme yanılma ve ardından yanılmaları ortadan kaldırma şeklinde ele geçtiğini ancak bu defa ortaya yeni ve daha zor bir problem çıktığından bahsediyor.
Şansın ve tesadüflerin öneminden, bir Amipin hata yapma şansı olmadığından yapınca ortadan kaybolacağından ancak Einstein hata yapınca tekrar devam edebileceğinden bahsediyor.
Dünya 1 Dünya 2 Dünya 3 ve Dünya 4 sıralaması da oldukça ilginç.
Kitabı alamadan bir küçük paragraf sizi daha iyi aydınlatabilir;
Genel olarak sağduyunun büyük hayranıyım; hatta eğer biraz olsun eleştirel olabilirsek, sağduyunun, olası bütün sorunsal durumlarda en güvenilir yol gösterici olduğunu da iddia ediyorum.
Ama daima güvenilir değildir. Bilim kuramı veya bilgi kuramıyla ilgili sorunları ele alırken ona gerçekten eleştirel yaklaşabilmek, çok büyük önem taşır.
Öyleyse duyu organlarımızın bizi çevremiz hakkında bilgilendirdikleri ve bu amaçla onlardan kesinlikle vazgeçmeyeceğimiz, pek tabii doğrudur.
Ancak buradan, bilgimizin duyu algılarımızla başladığı sonucunu çıkarmamız mümkün değildir. Tersine gelişim kuramı açısından bakıldığında duyularımız, belirli biyolojik problemleri çözme amacıyla oluşmuş gereçlerdir.
Gelişme açısından bakıldığında, tıpkı mikroskoplarımız ve dürbünlerimiz gibi, duyu organlarımız da problemlerin ve çözüm denemelerinin sonucudur.
Bu da göstermektedir ki, problem, biyolojik açıdan bakıldığında, gözlemden ve duyu algılarından önce gelmektedir: Gözlemler veya duyusal algılar, çözüm denemelerinde önemli yardımcı araçlardır ve ortadan kaldırmada baş rolü oynarlar.
·
105 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.