Tezer'in cümlelerini her daim hayranlıkla okurum. Ve onun mektuplarının bulunduğu bir kitabı okumak bana sanki ona daha yakınmışım gibi hissettirir. Sanki Aşiyan'da değil de hemen yanı başımdaymış gibi. Ona karşı olan hayranlığım (hayranlık da doğru bir kelime mi emin değilim) kesinlikle nutkumun tutulmasını başaracak düzeyde. Tezer'i iç dünyamda öylesine büyütmüşüm öylesine yüceleştirmişim ki olay kelimelere gelince her biri kifayetsiz kalabiliyor.
Tezer'i daha önce okumamış biri için bu kitap, iki dostun arasındaki dertleşmelerin olduğu yahut özlemlerinin bulunduğu normal mektuplaşmalar olarak görülebilir. Hatta belki okurken okuyucunun sıkılmasına neden de olabilir. Lakin Özlü'yü okumaktan zevk alan, cümlelerine hayran kişiler için bu kitap ona biraz daha yaklaşmak için bir fırsat gibi. Keyifle okuyacaklarına da eminim.
··
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.