Tatar Çölü yine okurken keşke daha önce okuma fırsatım olsaydı dediğim bir kitap oldu...Bazen hayat bizi bir yere bağlar ve biz o yerde ömrümüzün sonuna kadar yasamak isteriz bu yerlerde yaşayanlara Zülfü Livaneli bir şarkısında DOĞDUKLARI YERDE ÖLENLER diyor .Rüyalarında çine maçine gidiyor bu insanlar...Sıradan tek düze bir hayat aynı arkadaşlar,aynı sokak,aynı ev...Gidenler kabuğundan çıkanlar yeni dünya ile tanışıyor bazen çok mutlu oluyor bazen kabuğunu özlüyor...Aslolan yalnızlık insanın içinde gitmek kalmak aslında kendinle yüzleşmekle ilintili...Ne diyor MFÖ "Hep yalnızlık var sonunda yalnızlık ömür boyu" kitap ile kalalım...
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.