Bozkırda Hep Bir Kıvılcım
Kim okurken pusatlanmadı?
Kim Bozkurt acıktığında mutfağındaki azığından vermek istemedi?
Ve kim sayfayı çevirirken bozkırın kokusuyla esrikleşmedi?
Her kitap insana farklı bir dünya açarken bu kez atanın anlattığı ana yurdu gezmenin bahtiyarlığına kavuştuk. Yazın bozkırda sararan ot da bizimdi, kışın aşılmayan karlı dağlar da.
Kür Şad’ın savaştığı nehirden daha yeni su içtik. Işbara’nın obası şu karşıki düzlükte.
Onbaşı Pars atıyla önümden geldi geçti.
İhtiyar demirci hâlâ demir dövmekte.
Hızlı hızlı okuyorum, duruyorum, düşünüyorum; kulağımda gâipten sesler duyuyorum.
Türk budunu senin ilini, töreni kim bozabilir?
Okuyorum, okuyorum.
Damarlarındaki asil kanda mevcut olan kudret sana hem ildir hem töredir.
Okumak yetmiyor artık yaşıyorum.
Ufuksuz bozkırlarda sevinçle at biniyorum.
Kitap biter, pusat düşer, at kaybolur ama bozkırın ateşi asla sönmeyecek.
Atsız yazmış, yaşatmış. Ruhu şad olsun.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.