“Yeni biriyle tanışmaktan, o kişiye güvenmekten, o insana hayatımı özetlemekten, o insanın özetin içindeki kırılgan noktalardan beni vurmasından, güven duygumun körelmesinden ve bu kısır döngüden o kadar çok yoruldum ki artık yeni bir insanla tanışmaya tenezzül bile etmiyorum.”
··
5 +1'leme
·10,3bin Gösterim
12 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
En iyisi insanın kendi benliği ile tanışması kendini tanımaya çalışmasıdır .Bitmeyen bir serüven ne demiş üstat Soares kendi kendimin seyircisiyim.
Artık bana çok saçma geliyor,önce en ince detayına kadar tanımak için çaba göster sonra arada bir şeyler olunca bir daha görüşmeme kararı al.Ona içini aç,her şeyi dök sonra peki? Seni ona anlattıkların ile daha çok yaralasın, daha çok üzül kendi haline falan filann yeni insan tanıma fikrine gerek duymuyorum.Yanımdakileri doğru düzgün tanımıyorken yeni insan tanımaya tenezzül etmek boş gerçekten.
Duyguların derin sularında kaybolmuş, yıpranmış bir kalp,
Güveni yitirmiş umutlarla dolu, gözlerindeki bu hüzün ve dalgınlık.
Yeniden açmak istesen de kapılarını hayata, cesaretin kırılgan,
Yorgun bedeninle taşıyorsun geçmişin ağırlığını, hissettiğin her an.
Yeni birinin ellerini tutmaktan korkuyorsun, geçmişin izleriyle yara almış,
Güvenmek zor geliyor artık, içindeki duvarlar yüksek ve sağlam yapmış.
Ama hatırla, her kırılan kalp yeniden sevebilir, her yorgun ruh güçlenebilir,
Belki de yeni bir başlangıç bekliyor seni, umutla dolu bir yarının kapısında seni bekleyen sevgili.
Reklam
