İnsancıklar Dostoyevski... İnsancıklar...
Nasıl bir ilk kitap olabilir?
Çok sıcak, çok içten, çok samimi...
Klasiklerden olunca böyle bir iletişimi beklemiyordum. Bir arkadaş tavsiyesiyle okumaya başladım. Ve çok güzel bir üslupla devam etti. Yaşlı bir katip olan Makar ve genç akrabası Varvara. Karşılıklı çaba içerisindeki iletişimleri beni aldı ve götürdü. Malkar'ın yoklukta Varvara 'yı düşünmesi, ona hediyeler göndermesi, onu mutlu etmek istemesi..
Varvara 'nın Makar 'a olan geri dönüşleri..
Karşılıklı değer nasıl verilir bunu öğretti bana.
.
Zengin kesim ile fakir kesimin farklılıklarını da görebiliyoruz kitapta. Zenginlerin fakirlere nasıl davrandığını. Fakirlerin fakir oldukları için nasıl bir psikoloji içinde olduklarını, özellikle kiracı ailenin yaşadıklarından açıkça anlayabiliyoruz. Aslında bazı kesimlerde o zaman da şimdi de bu durumun farklı olmadığını görüyoruz.
.
Son olarak Varvara 'nın yine Makar 'ı düşünüp verdiği karar ve sonucunda gelişenler ve Makar 'ın pişmanlığı..(Spoiler vermemek için açıklamıyorum)
.
Ama sonunu kesinlikle böyle beklemiyordum. Bittiğine çok üzüldüm, böyle bittiğine daha çok üzüldüm. Bir süre yeniden düşündüğüm bir kitap oldu. Fyodor Dostoyevski