Ellerimde
İrene Gut Opdyke
İlk sömürücü bitkilerdir, havayı,güneşi, suyu ve toprağı emer ilk sömürücü.
Örneğin lale gibi sümbül gibi çam gibi.
Sonra kalkar deve gibi çakal gibi bir hayvan çıkar bitkileri yemeye başlar, keçi gibi. Sonra bir üçüncü arkadaş çıkar, çamı yiyeni ve diğer bitkileri yiyeni yer.
Oda üçüncü en büyük kuvvet insan.
Bu insanın en kötü zaafı geri dönüp kendi kendini yemesidir.
Bu üç varlığın üçününde suçu yoktur.
En büyük suç doğadan bu yana düzenlerin suçudur. Bu düzen yıkılmalıdır, insanın insanı yemesine son verilmelidir.
Yıkılsın kara düzenler gelsin insanlık dünyası.
Aşık Mahzuni Şerif
Ellerimde daha evvel bir çok kitap gibi kitaplığımda okunmak için sırasını beklerken, takip ettiğim okur arkadaşlarımdan,
Funda Usta hanımefendinin,
#242107999 bu güzel incelemesini okuyunca etkilenip okumakta olduğum kitaptan sonra okumaya başladım
Bir gün gibi bir kısa zamanda okuyup bitirdim.
II. Dünya savaşı yıllarında yaşadıklarını anlatıyor,
İrene Gut Opdyke
Kitapta ki, en trajik sahne toplama kampında bir ss askerinin oradaki esirlerden birinin yanında bulunan çocuğunu havaya atıp yere düşerken vurması, sonrasında yavrusuna sarılan Annesini de, katletmesi.
Insanın insana yaptığı kötülüğü sanıyorum doğada ki, hiç bir canlı yapmıyor.
Yaşadığımız yüzyıl icerisinde Bosna Hersekte Avrupanın göbeğindeki sırp katliamı yapılırken, orada görevli bir Barış gücü Askeri, (Nasıl bir barış gücü ise) ailesine yazdığı bir mektupta, Anne burada gördüklerimden sonra eğer varsa bir tanrı bu kadar haksızlığa nasıl izin veriyor? (İnsanlara benzin içirilip, ağızlarına sıkıştırılan bir bezi ateşleyerek,bir molotof gibi patlatılarak öldürülmesi) Benim burada gördüklerim karşısında inancımı sorgular duruma geldim diye bir ifadede bulunduğunu o yıllar basından okumuştum.
Yaşadığımız bu günlerde, Filistin de olanlar bir başka dram soykırıma uğrayan bir halkın idarecilerinin bir başka halka soykırım uygulaması ve Dünya Halklarının bu katliama yeteri kadar tepki göstermemesi acınılası bir durumdur.
Aşık Mahzuni Şerif ile başladık yine onunla bitirelim.
Bulduğu Zaman
Gökte yıldız yerde ışık görülmez
Güneş doğup gündüz olduğu zaman
İnsanoğlu ara yerde sürünmez
Baş koyacak yastık bulduğu zaman
Çalışmadan yetim hakkını yeme
O kül kafan ile bilirim deme
Dağılır ordular, kalkar mahkeme
İnsanlık kavgasız kaldığı zaman
Bak ne hale koydun garip başımı
Zehir ettin ekmek ile aşımı
Boşa süslemeyin mezar taşımı
Mahzuni Şerif’ im öldüğü zaman
·
379 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
