·304 syf.····Okunma: 30 Mayıs 2024 11:02 okuduğum en iyi Camus kitabı olabilir Sisifos söyleni dışında beğendiğim hatta Sisifos söyleniden daha çok sevdiğim bir kitap oldu .
Kitap Cezayirin Fransız Oran şehrinde bir salgını anlatıyor. Tarihte çok canlara da mal olmuş Veba gerçekçi bakış açısıyla , yoğun psikolojik ve felsefik içeriklere de yer vererek çok ama çok güzel işlemiş.
Her kitabında olduğu gibi bu kitabında da çok ama çok kötümser bir bakış açısına sahip . hatta hayatın kendisinin veba olduğunu açık açık dile getirmekten de çekinmemiş.
Kitaptaki karakterler ve simgeledikleri fikirler çok güzel işlenmiş okurken eridim bittim resmen bayıldım desem abartmış olmam sanırım bir kaç sayfada bir altı çizilecek fikri bir zenginlik var bu kitapta ...
Rambert'le sevgiyi aşkı insanın anlam arayışını ...
Cottard'la yalnızlığın kaçınılmazlığını ve insanı delirten zorluğunu... (: hatta veba bitse Cottard kesin intihar eder diye bir öngörüde bulunmuştum tutmadı, intihar etmedi ama rahat da durmadı :)
Grandla belki de ümitlere tutunmanın kıymetini ...
Panelouxla inançları sorgulamanın gerekliliğini ( yazar bir tanrıya inanmıyor kitabın ana karakterlerinden Doktor Bernard Rieux da tanrı inancına sahip değil... Rahip Paneloux' la tartışmaları rahibin vebaya sebep olanın insanların günahlarının olduğunu söylemesi ve vebadan ölmesi , salgınla beraber bir çok din adamının vebadan kaçması şehri terk etmesi yazarın dindarlara karşı görüşünü açıkça ortaya koyuyor sıkı bir dindarsanız bu kitap canınızı sıkabilir yoğun bir tanrıtanımazlık empoze ediliyor)
Tarrou aziz olmak isteyen bir ateist kendileri az biraz ironik bir tip ama güçlü bir karakter . insanların yaşamlarına son veren kararların sonuna kadar karşısında durmayı savunuyor salgının sonuna kadar mücadele içinde kalıyor. taki tam salgın bitti derken...
Doktor Bernard Rieux bence bildiğiniz Camus . Duyarlı , soğuk , görev bilinci gelişmiş , duyguları donuk bir tip ... Camus kitaplarında zaten hep bu tip var en sevmediğim yönünde bu zaten ... Duygular olmadan insan nasıl insan kalabilir anlamıyorum ama kitapta yazar Tehlikeli olan başkalarının duygularına kayıtsız kalmak değil ihmalciliktir diyor . ona göre iyi görevini yapmakmış ...