"Çok şükür ki mazlum oldum, zulmeden olmadım!.."28 Şubat
İşte kitabın son sözleri. Bugüne kadar birçok eserini okumuş olduğum ve en kıymet verdiğim yazarlardan biri olan İskender Pala'nın bu defa12 Eylül 1980 ve 28 Şubat 1997 olmak üzere iki darbe arasında nasıl bir serüvenden geçtiğine, ilk defa kendi hayatından bir kesite tanık oluyorum. Özellikle 2000 yılı ve sonrasında doğan gençler, ve ben de onlardan biri olmak üzere iki darbe arasında geçen o günleri yaşamış birinin hatıralarını birinci ağızdan okumak gerçekten bu döneme, eski Türkiye'ye, olan bakış açımda birçok değişikliğe sebep oldu. İnsanların bencilliğinin ve önyargılarının nelere sebep olabileceğinin açık bir kanıtı niteliğinde olan bu kitap, her İskender Pala okuyuşumda olduğu gibi beni o günlere alıp götüren ve araştırıp öğrenmeye ,dip köşelerde saklanmış görülmesi istenmeyen gerçekleri kurcalamaya itti.
Şuna da değinmeliyim ki, İskender Pala'nın yaşayış biçimi her ne kadar o günkü askeriye koşullarına ters düşse de, asla kendi doğrularından taviz vermeyişi, vicdanına kulak verip zulmeden olmaktansa mazlumluğu kabullenişi beni en çok etkileyen nokta oldu. İnsanlık olarak bencilliğimizin ve önyargılarımızın kısaca nefsimizin kölesi olduğumuz ve bunun had safhaya geldiği son yıllarda bu yanlışa düşmemek benim gözümde son derece büyük bir erdemdir. İnsanlık olarak özellikle Türkler olarak bu serüvenden ders çıkarmamız ve aynada bir de kendimize dönüp bakmamız gerektiği bir gerçek. Yakın ya da uzak olsun tarihimizi okumanın, ve onu eleştirebilmenin toplumumuza çok şeyler katabileceğini düşünerek bu kitabın ve diğer İskender Pala eserlerinin, kişinin ideolojisi ne olursa olsun okuması gerektiğine inanıyorum. Bana çok şey katan, uzun solukta okuduğum bu kitap umuyorum ki okuyacak olan sizlerde de aynı güzel etkiyi bırakacaktır.
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.