,"Benim ışığımın senin karanlığında daha iyi olduğunu kim söyleyebilir ?"
Algernon'a Çiçekler'in içeriğini bilmeyenler için bu alıntı pek bir anlam ifade etmese de kitabı okuyanlar 
Daniel Keyes'in tek bir alıntıyla tüm romanı anlatmasının önünde şapka çıkaracağı su götürmez bir gerçek...
Roman ,üzerinde durmamız ; belkide saatlerce düşünmemizi gerektirecek birden çok imge veya direk hayatın akışında var olupta hiç fark etmediğimiz insan yığınına göz ucuyla da olsa bir kez bakmamızı sağlayacak, 32 yaşındaki Charlie Gordon'ın acılı (itiraf etmek gerekirse pek çok acıklı) hayatına bir hayalet gibi süzülüp hem üzücü hem umut dolu bir yolculuğa çıkarıyor bizleri.
Charlie Gordon, zeka geriliği olan "normal"olmayan bir adam. Gittiği eğitim merkezinde okuma yazma öğrenecek kadarda azimli de aynı zamanda.
Daha önce dünyada örneğine rastlanmamış bir deneyin deneği olmayı kabul eder ve "akıllı" olabileceği günleri iple çeker.
Kitaba adını veren daha önce bu deneyde kullanılan denek fare Algernon ise
Algernon ve Charlie arasında farkın çok az olmasının yanı sıra insan-hayvan ayrımı noktasında ne denli ince bir çizgi olduğunu kanıtlama açısından oldukça önemlidir bir semboldür.
Romanın derinliklerine inince toplumun içindeki gerçek "aptallar" ve "akıllıları "karıştırmamak içten bile değildir.
"insanlar doğuştan iyidir." fikrini tamamen çürüten Algernon'a Çiçekler ,empati kelimesininde sözlük anlamını değiştirir nitelikte argümanlarla doludur.
Empati yeteneğimiz bizden daha kötü durumda olanların yerine kendimizi koymamamız sağlayan ahlaki bir erdem olamaz. Empati , evet bizden çok daha kötü durumda olanlar var ve 'ya bizlerde gelecekte "onlar" gibi olursak ,ne yaparız?' fikrinin içimizde sinsice dolaşmasının sözlükteki karşılığı olabilir ancak...
Daniel Keyes , 'geri zekalılıktan' dahiliğe eriştirdiği Charlie'nin iç dünyasını , çocukluk travmalarını, deneyin aşamalarını öyle ustaca anlatır ki kahramanın başarılarını gördükçe alkış tutmak isteriz.
zekanında yalnızca tek boyutlu olduğu takdirde hiçbir insan yaşamında öneminin olmadığını gözler önüne sermekten, katışıksız (sevginin içini dolduramadığı) zekanın sadece kibir olarak göründüğüne dikkat çekmekten , bireyin ister 'geri zekalı' ister 'dahi' olsun diğer insanların kötümcül ve kıskanç tavırlarından payını alacağını da göstermekten geri durmaz.
Algernon'a Çiçekler'in sanırım okura en büyük kazanımı; belkide çağlardır insanlığın en derin ve çözülemez problemini okuyucuya tekrardan hatırlatmaktır.
Charlie'nin (yani insanlığın) en büyük korkusu ölmek veya hiçlik değil. Hiç var olmamış gibi milyarlarca yıldır varolan dünyanın içerisinde ona ayrılan ufacık zaman diliminde toz zerresi kadar bile "bende bu dünyadan geçtim." diyememektir
Tıpkı yaşamaya çalışan diğer tüm insanlar gibi...
Algernon'a Çiçekler'in içeriğini bilmeyenler için bu alıntı pek bir anlam ifade etmese de kitabı okuyanlar Daniel Keyes'in tek bir alıntıyla tüm romanı anlatmasının önünde şapka çıkaracağı su götürmez bir gerçek...
Roman ,üzerinde durmamız ; belkide saatlerce düşünmemizi gerektirecek birden çok imge veya direk hayatın akışında var olupta hiç fark etmediğimiz insan yığınına göz ucuyla da olsa bir kez bakmamızı sağlayacak, 32 yaşındaki Charlie Gordon'ın acılı (itiraf etmek gerekirse pek çok acıklı) hayatına bir hayalet gibi süzülüp hem üzücü hem umut dolu bir yolculuğa çıkarıyor bizleri.
Charlie Gordon, zeka geriliği olan "normal"olmayan bir adam. Gittiği eğitim merkezinde okuma yazma öğrenecek kadarda azimli de aynı zamanda.
Daha önce dünyada örneğine rastlanmamış bir deneyin deneği olmayı kabul eder ve "akıllı" olabileceği günleri iple çeker.
Kitaba adını veren daha önce bu deneyde kullanılan denek fare Algernon ise
Algernon ve Charlie arasında farkın çok az olmasının yanı sıra insan-hayvan ayrımı noktasında ne denli ince bir çizgi olduğunu kanıtlama açısından oldukça önemlidir bir semboldür.
Romanın derinliklerine inince toplumun içindeki gerçek "aptallar" ve "akıllıları "karıştırmamak içten bile değildir.
"insanlar doğuştan iyidir." fikrini tamamen çürüten Algernon'a Çiçekler ,empati kelimesininde sözlük anlamını değiştirir nitelikte argümanlarla doludur.
Empati yeteneğimiz bizden daha kötü durumda olanların yerine kendimizi koymamamız sağlayan ahlaki bir erdem olamaz. Empati , evet bizden çok daha kötü durumda olanlar var ve 'ya bizlerde gelecekte "onlar" gibi olursak ,ne yaparız?' fikrinin içimizde sinsice dolaşmasının sözlükteki karşılığı olabilir ancak...
Daniel Keyes , 'geri zekalılıktan' dahiliğe eriştirdiği Charlie'nin iç dünyasını , çocukluk travmalarını, deneyin aşamalarını öyle ustaca anlatır ki kahramanın başarılarını gördükçe alkış tutmak isteriz.
zekanında yalnızca tek boyutlu olduğu takdirde hiçbir insan yaşamında öneminin olmadığını gözler önüne sermekten, katışıksız (sevginin içini dolduramadığı) zekanın sadece kibir olarak göründüğüne dikkat çekmekten , bireyin ister 'geri zekalı' ister 'dahi' olsun diğer insanların kötümcül ve kıskanç tavırlarından payını alacağını da göstermekten geri durmaz.
Algernon'a Çiçekler'in sanırım okura en büyük kazanımı; belkide çağlardır insanlığın en derin ve çözülemez problemini okuyucuya tekrardan hatırlatmaktır.
Charlie'nin (yani insanlığın) en büyük korkusu ölmek veya hiçlik değil. Hiç var olmamış gibi milyarlarca yıldır varolan dünyanın içerisinde ona ayrılan ufacık zaman diliminde toz zerresi kadar bile "bende bu dünyadan geçtim." diyememektir
Tıpkı yaşamaya çalışan diğer tüm insanlar gibi...
··
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.