Merhaba…Bugün sizlere muhteşem bir kitapla geldim.Bu kitap öyle güzel yazılmış ki,öyle güzel yüreğe dokunuyor ki, “iyi ki okudum” ve “mutlaka okuyun” diye tavsiye vereceğiniz kitaplar arasında yer alacaktır eminim.Şimdi gelelim çok detaya girmeden konusuna:
Paula üniversiteden yeni mezun olmuş bir biyologtur.Doğayı bitkileri canlıları çok sever.Özellikle küçük kardeşi Tim onun doğaya ve canlılara bakışını daha da farklılaştırır.Paula gittiği bir konser de aldığı bir haberle bütün dünyası başına yıkılır.Derin bir yaz sürecine girer.Üzerinden iki yıl geçmesine rağmen yüreğindeki eksiklik bir türlü doldurulamaz.Yine böyle bir günde gittiği mezarlikta tesadüf eseri yaşlı bir ihtiyar karşılaşır.İhtiyar bir mezarı kazmış ve içindeki kül kavonozunu çalıyordur.Polise yakalanmamak için kaçarlarken,kendini bu yaşlı ihtiyarla bir karavan yolculuğunda bulur.İhtiyar Helmut Alplerde ki kasabasına gidip eşinin küllerini dökmek istemektedir.Bu yolculukta hayatın farklı yönlerini görmeyi başaran Paula,Helmut üzerinden kendi yas sürecini de sorgular.Zira hayat ölümle sonlanana kadar yaşanmaya değerdir.
Ben bu kitaba bayıldım.Paula’nın acısı öylesine derindir ki bunu Mariana Çukuru metaforu üzerinden bize aktarıyor yazar.Helmut’la konuştuğu,gerçeklerle yüzleştiği,hayatı öğrendiği her aşamada,kalbindeki Mariana çukurundan yüzeye doğru yükseliyor,daha çok hafifliyor.Aslında yaşayanların ölenlerin mirasçısı olduğunu ve onların hayatlarının kendileri üzerinden devam ettiğini bize anlatıyor.Yüreğinizde sevdiklerinize dair aşamadığınız ölüm,yas gibi düşünceler varsa,karamsarlık içinde yaşıyorsanız,bu kitap size eminim çok iyi gelecekÇünkü sizin gibi hisseden birilerinin olup bu duyguları kaleme dökmesi sizi içinizdeki yalnızlığınızdan uzaklaştıracak ve kendi Mariana Çukuru’nuzdan yüzeye çıkıp güneşi görmüş olacaksınız.Şiddetle tavsiye ederim
·
442 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.