Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2024 73. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2024 14:02
Ali Eskin | Vuslat
Merhabaaa
Sizlere kalemiyle yeni tanıştığım sevgili 
Ali eskin ‘in kaleminden #vuslat kitabıyla geldim.
“Ölüm bir son değil biliyorum. Net bir başlangıç hatta.”
Ben kitabı birkaç saat içerisinde okuyup bitirdim. Kendini okutan, okuyucuyu sıkmayan türden bir kitap. Biraz dram, biraz macera, biraz kaybolmuşluk,çokça yolculuk barındırır..
Konusuna gelelim:
Ana karakterimiz Yusuf’un ataması Edirne’ye çıkar. Oraya gider ve düzenini kurar. Sonrasında eşi Zeynep’i de yanına alacaktır. Bir gece Edirne’den Aksaray’a doğru yola koyulur, eşini almak için. Eşi hamiledir ve daha doğuma da zaman vardır. Gece Zeynep’in sancılarının başlaması sonucu hastaneye kaldırılır, daha erkendir o yüzden korkmuşlardır haliyle..
Yusuf, biricik eşi Zeynep’i ve daha doğmamış ,hiç göremediği bebeğini aynı anda kaybeder. Bunun acısıyla ne yapacak bilmiyordur. Öğrenmesi gerekiyordu bununla yaşamayı. Ama nasıl?
Yusuf sonrasında vurmuş kendini yollara. O şehir senin bu şehir benim gezer durur. Yürüye yürüye, bazen yorulup otostop çekerek , artık ne olursa. Tek isteği yolda olmak, acısını hafifletmek belki de, neyi aradığını neyi bulacağını bilmeden gitmek her şeyi ardında bırakıp…
İki yıl süren bir yolculuk, her gittiği yerde tanıştığı, hikayeye dahil olan insanlar, kiminden bir şey öğrenir kimine bir şeyler katar.
Bir babanın, bir eşin, acısından kendini yollara vurma hikayesini okuyoruz. Ben Yusuf’la birlikte düştüm yollara. Onun acısını , kendini arama hikayesini, hissettiği tüm duyguları kitabı okurken hissettim. Sonu ise beni hem şoka uğrattı, hem üzdü. Beklenmedik bir son yazmış yazarımız.
Hikayeye yolda dahil olan karakterleri bile çok güzel kaleme almış yazar. Keyifle okuduğum, beni etkileyen bir kitap oldu. Okuyan herkesin yüreğine dokunacağından eminim. Tavsiyemdir.
Ali eskin ‘in kaleminden #vuslat kitabıyla geldim.
“Ölüm bir son değil biliyorum. Net bir başlangıç hatta.”
Ben kitabı birkaç saat içerisinde okuyup bitirdim. Kendini okutan, okuyucuyu sıkmayan türden bir kitap. Biraz dram, biraz macera, biraz kaybolmuşluk,çokça yolculuk barındırır..
Konusuna gelelim:
Ana karakterimiz Yusuf’un ataması Edirne’ye çıkar. Oraya gider ve düzenini kurar. Sonrasında eşi Zeynep’i de yanına alacaktır. Bir gece Edirne’den Aksaray’a doğru yola koyulur, eşini almak için. Eşi hamiledir ve daha doğuma da zaman vardır. Gece Zeynep’in sancılarının başlaması sonucu hastaneye kaldırılır, daha erkendir o yüzden korkmuşlardır haliyle..
Yusuf, biricik eşi Zeynep’i ve daha doğmamış ,hiç göremediği bebeğini aynı anda kaybeder. Bunun acısıyla ne yapacak bilmiyordur. Öğrenmesi gerekiyordu bununla yaşamayı. Ama nasıl?
Yusuf sonrasında vurmuş kendini yollara. O şehir senin bu şehir benim gezer durur. Yürüye yürüye, bazen yorulup otostop çekerek , artık ne olursa. Tek isteği yolda olmak, acısını hafifletmek belki de, neyi aradığını neyi bulacağını bilmeden gitmek her şeyi ardında bırakıp…
İki yıl süren bir yolculuk, her gittiği yerde tanıştığı, hikayeye dahil olan insanlar, kiminden bir şey öğrenir kimine bir şeyler katar.
Bir babanın, bir eşin, acısından kendini yollara vurma hikayesini okuyoruz. Ben Yusuf’la birlikte düştüm yollara. Onun acısını , kendini arama hikayesini, hissettiği tüm duyguları kitabı okurken hissettim. Sonu ise beni hem şoka uğrattı, hem üzdü. Beklenmedik bir son yazmış yazarımız.
Hikayeye yolda dahil olan karakterleri bile çok güzel kaleme almış yazar. Keyifle okuduğum, beni etkileyen bir kitap oldu. Okuyan herkesin yüreğine dokunacağından eminim. Tavsiyemdir.
·
85 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.