Yorumlar ve İncelemeler
VuslatEdebiyat & Roman
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Ali Eskin kaleminden 
Vuslat kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının sıradaki kitabı ile sizlerleyim. 2023 yılı basımlı 184 sayfalık bir kitap.
"Varlığına alıştığımız insanların kıymetini yokluklarını yaşamadan anlayamıyoruz. Yusuf ve kıymetlisi Zeynep gibi..."
𔘓Bendeki sabrın kuvvetine göre adil bir sınavdı bu. Hep sabırlı olmuştum o ana dek... Bitmişti içimdeki gözyaşları. Belki de hayata dair umudum tükendiği için ağlayamıyordum. Gözyaşları umut taşırdı içinde. Zeynep'in gidişi o umudu da götürmüştü. İçimdeki şeytan çeşit çeşit isyanlarla baş gösterirken imanım her zerresine baskın geliyordu. Kimse yoktu artık yanımda. Bütün yolculuklarım tek başıma, tek bilet, sesiz ve ıssız olacaktı. Otuzlu yaşlardan altmışlı yaşlara geçmiştim bu kadar kısa zamanda. Psikolojik çöküntü ile yollara düşme, kaybolma hatta ölme isteği içimde giderek büyüyordu...
𔘓Eşini ve daha doğmamış kızını kaybeden Yusuf'un bu acı olayı yaşamasıyla birlikte iki yıl süren macerasında; Edirne'den başlayıp memleketi Aksaray'a, Mersin'e, Antalya'ya, Muğla'ya, Balıkesir'e, Bursa'ya ve sonrasında tekrar Aksaray'a dönmesini, bu yerlerde tanıştığı insanları, başına gelen acı, tatlı ve ders çıkarttığı olayları, kendini bulma ya da kaybetme amacıyla çıktığı yolda belki gerçek belki hayal, kişi ve olaylarla karşılaşması ve başına nelerin geldiğini okuyor olacağız.
𔘓Yusuf'un korktuğu ama hayal kurmaktan da vazgeçmediği şeylerin şimdi başına gelmiş oluşu, o acı duyguyu bir gecede bir anda başına gelmesi sonucu ruhsal değişimleri, çöküntü ve çaresizliğini, melankolik hallerini bu satırlarda okurken içim buruldu ama aynı zamanda hayat devam ediyordu. Allah istedi verdi, Allah istedi aldı diyerek inancına, kadere bağlı olduğunu da bizlere göstermesi, kendine gelmesi gerektiğini,
Ali Eskin kaleminden Vuslat kitabının yorumu ile geldim
Mayıs ayının sıradaki kitabı ile sizlerleyim. 2023 yılı basımlı 184 sayfalık bir kitap.
"Varlığına alıştığımız insanların kıymetini yokluklarını yaşamadan anlayamıyoruz. Yusuf ve kıymetlisi Zeynep gibi..."
𔘓Bendeki sabrın kuvvetine göre adil bir sınavdı bu. Hep sabırlı olmuştum o ana dek... Bitmişti içimdeki gözyaşları. Belki de hayata dair umudum tükendiği için ağlayamıyordum. Gözyaşları umut taşırdı içinde. Zeynep'in gidişi o umudu da götürmüştü. İçimdeki şeytan çeşit çeşit isyanlarla baş gösterirken imanım her zerresine baskın geliyordu. Kimse yoktu artık yanımda. Bütün yolculuklarım tek başıma, tek bilet, sesiz ve ıssız olacaktı. Otuzlu yaşlardan altmışlı yaşlara geçmiştim bu kadar kısa zamanda. Psikolojik çöküntü ile yollara düşme, kaybolma hatta ölme isteği içimde giderek büyüyordu...
𔘓Eşini ve daha doğmamış kızını kaybeden Yusuf'un bu acı olayı yaşamasıyla birlikte iki yıl süren macerasında; Edirne'den başlayıp memleketi Aksaray'a, Mersin'e, Antalya'ya, Muğla'ya, Balıkesir'e, Bursa'ya ve sonrasında tekrar Aksaray'a dönmesini, bu yerlerde tanıştığı insanları, başına gelen acı, tatlı ve ders çıkarttığı olayları, kendini bulma ya da kaybetme amacıyla çıktığı yolda belki gerçek belki hayal, kişi ve olaylarla karşılaşması ve başına nelerin geldiğini okuyor olacağız.
𔘓Yusuf'un korktuğu ama hayal kurmaktan da vazgeçmediği şeylerin şimdi başına gelmiş oluşu, o acı duyguyu bir gecede bir anda başına gelmesi sonucu ruhsal değişimleri, çöküntü ve çaresizliğini, melankolik hallerini bu satırlarda okurken içim buruldu ama aynı zamanda hayat devam ediyordu. Allah istedi verdi, Allah istedi aldı diyerek inancına, kadere bağlı olduğunu da bizlere göstermesi, kendine gelmesi gerektiğini,
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2024 73. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 31 Mayıs 2024 14:02
Ali Eskin | Vuslat
Merhabaaa
Sizlere kalemiyle yeni tanıştığım sevgili 
Ali eskin ‘in kaleminden #vuslat kitabıyla geldim.
“Ölüm bir son değil biliyorum. Net bir başlangıç hatta.”
Ben kitabı birkaç saat içerisinde okuyup bitirdim. Kendini okutan, okuyucuyu sıkmayan türden bir kitap. Biraz dram, biraz macera, biraz kaybolmuşluk,çokça yolculuk barındırır..
Konusuna gelelim:
Ana karakterimiz Yusuf’un ataması Edirne’ye çıkar. Oraya gider ve düzenini kurar. Sonrasında eşi Zeynep’i de yanına alacaktır. Bir gece Edirne’den Aksaray’a doğru yola koyulur, eşini almak için. Eşi hamiledir ve daha doğuma da zaman vardır. Gece Zeynep’in sancılarının başlaması sonucu hastaneye kaldırılır, daha erkendir o yüzden korkmuşlardır haliyle..
Yusuf, biricik eşi Zeynep’i ve daha doğmamış ,hiç göremediği bebeğini aynı anda kaybeder. Bunun acısıyla ne yapacak bilmiyordur. Öğrenmesi gerekiyordu bununla yaşamayı. Ama nasıl?
Yusuf sonrasında vurmuş kendini yollara. O şehir senin bu şehir benim gezer durur. Yürüye yürüye, bazen yorulup otostop çekerek , artık ne olursa. Tek isteği yolda olmak, acısını hafifletmek belki de, neyi aradığını neyi bulacağını bilmeden gitmek her şeyi ardında bırakıp…
İki yıl süren bir yolculuk, her gittiği yerde tanıştığı, hikayeye dahil olan insanlar, kiminden bir şey öğrenir kimine bir şeyler katar.
Bir babanın, bir eşin, acısından kendini yollara vurma hikayesini okuyoruz. Ben Yusuf’la birlikte düştüm yollara. Onun acısını , kendini arama hikayesini, hissettiği tüm duyguları kitabı okurken hissettim. Sonu ise beni hem şoka uğrattı, hem üzdü. Beklenmedik bir son yazmış yazarımız.
Hikayeye yolda dahil olan karakterleri bile çok güzel kaleme almış yazar. Keyifle okuduğum, beni etkileyen bir kitap oldu. Okuyan herkesin yüreğine dokunacağından eminim.
Ali eskin ‘in kaleminden #vuslat kitabıyla geldim.
“Ölüm bir son değil biliyorum. Net bir başlangıç hatta.”
Ben kitabı birkaç saat içerisinde okuyup bitirdim. Kendini okutan, okuyucuyu sıkmayan türden bir kitap. Biraz dram, biraz macera, biraz kaybolmuşluk,çokça yolculuk barındırır..
Konusuna gelelim:
Ana karakterimiz Yusuf’un ataması Edirne’ye çıkar. Oraya gider ve düzenini kurar. Sonrasında eşi Zeynep’i de yanına alacaktır. Bir gece Edirne’den Aksaray’a doğru yola koyulur, eşini almak için. Eşi hamiledir ve daha doğuma da zaman vardır. Gece Zeynep’in sancılarının başlaması sonucu hastaneye kaldırılır, daha erkendir o yüzden korkmuşlardır haliyle..
Yusuf, biricik eşi Zeynep’i ve daha doğmamış ,hiç göremediği bebeğini aynı anda kaybeder. Bunun acısıyla ne yapacak bilmiyordur. Öğrenmesi gerekiyordu bununla yaşamayı. Ama nasıl?
Yusuf sonrasında vurmuş kendini yollara. O şehir senin bu şehir benim gezer durur. Yürüye yürüye, bazen yorulup otostop çekerek , artık ne olursa. Tek isteği yolda olmak, acısını hafifletmek belki de, neyi aradığını neyi bulacağını bilmeden gitmek her şeyi ardında bırakıp…
İki yıl süren bir yolculuk, her gittiği yerde tanıştığı, hikayeye dahil olan insanlar, kiminden bir şey öğrenir kimine bir şeyler katar.
Bir babanın, bir eşin, acısından kendini yollara vurma hikayesini okuyoruz. Ben Yusuf’la birlikte düştüm yollara. Onun acısını , kendini arama hikayesini, hissettiği tüm duyguları kitabı okurken hissettim. Sonu ise beni hem şoka uğrattı, hem üzdü. Beklenmedik bir son yazmış yazarımız.
Hikayeye yolda dahil olan karakterleri bile çok güzel kaleme almış yazar. Keyifle okuduğum, beni etkileyen bir kitap oldu. Okuyan herkesin yüreğine dokunacağından eminim.
Merhaba kitap dostu. Hem bayramın yaklaşması hem havaların biranda böyle ısınması hepimizde ister istemez bir durgunluğa itekledi. Böyle durgun dönemlerde dahi kitap okumaktan vazgeçemeyen sizlere şu gibi akıp giden bir Ali Eskin 'in kaleme aldığı Vuslat ile geldim.
Ayrılığı, özlemi, arayışı, kavuşamamayı iliklerime kadar hissettiğim yeri geldi gözyaşımı tutamadığım ama elimden bırakamadığım güzel bir okumaydı.
Yusuf'un yıllardır beklediği ataması olmuş, Edirne Merkez Nüfus Müdürlüğü'ne yerleşmişti. İşe başlayıp tüm düzeni kurduktan sonra eşini yanına almak için memleketine gelmişti. Zeynep 7 aylık hamileydi. Memlekete geldiği ilk gece eşinin rahatsızlanması üzerine hastaneye gitmişler ve erken olmasına doğumun başladığını öğrenmişlerdi. Saatler sonra aldığı acı haberle yıkılan Yusuf hem eşini hem de kucağına dahi alamadığı kızının ölüm haberini aldı.
Eşini ve kızını kendi elleri ile toprağa koyan Yusuf ruhunu da bırakmıştı orda. Tek isteği ağlamak olan Yusuf onu da yapamıyordu.
Isyan değildi Yusuf'taki ama içine düştüğü kuyudan da çıkmak istiyordu. Herşeyi herkesi geride bırakmak için düştü yollara. Bir hedef yoktu sadece yürüdü arada araçla ilerledi ama hiç durmadı 2 yıl boyunca.
Peki Yusuf neler yaşadı yolculuk esnasında?
Peki o sonu haketmiş miydi Yusuf?
Yusufla beraber yürüdüm yollarda, nasihatlerden kendime pay çıkardım kimi zaman ama böyle bir son beklemiyordum.
Kitapla ve sevgiyle kalın...
Ali Eskin 'in kaleme aldığı Vuslat ile geldim.
Ayrılığı, özlemi, arayışı, kavuşamamayı iliklerime kadar hissettiğim yeri geldi gözyaşımı tutamadığım ama elimden bırakamadığım güzel bir okumaydı.
Yusuf'un yıllardır beklediği ataması olmuş, Edirne Merkez Nüfus Müdürlüğü'ne yerleşmişti. İşe başlayıp tüm düzeni kurduktan sonra eşini yanına almak için memleketine gelmişti. Zeynep 7 aylık hamileydi. Memlekete geldiği ilk gece eşinin rahatsızlanması üzerine hastaneye gitmişler ve erken olmasına doğumun başladığını öğrenmişlerdi. Saatler sonra aldığı acı haberle yıkılan Yusuf hem eşini hem de kucağına dahi alamadığı kızının ölüm haberini aldı.
Eşini ve kızını kendi elleri ile toprağa koyan Yusuf ruhunu da bırakmıştı orda. Tek isteği ağlamak olan Yusuf onu da yapamıyordu.
Isyan değildi Yusuf'taki ama içine düştüğü kuyudan da çıkmak istiyordu. Herşeyi herkesi geride bırakmak için düştü yollara. Bir hedef yoktu sadece yürüdü arada araçla ilerledi ama hiç durmadı 2 yıl boyunca.
Peki Yusuf neler yaşadı yolculuk esnasında?
Peki o sonu haketmiş miydi Yusuf?
Yusufla beraber yürüdüm yollarda, nasihatlerden kendime pay çıkardım kimi zaman ama böyle bir son beklemiyordum.
Kitapla ve sevgiyle kalın...
VUSLAT
YAZAR : ALİ ESKİN
YAYINEVİ : ÇINARALTI YAYINLARI
SAYFA SAYISI : 184
PUANIM :
Merhabalar..
Bugün #vuslat ile geldim.
Soluksuz okudum desem yeridir. O kadar akıcı, sürükleyici bir şekilde yazılmış ki elimden bırakamadan bitirdim. Biraz da Yusuf'u yaşadığım şehirin sokaklarında da geçmesi beni daha da bağladı galiba kitaba
Bir çok yerinde Yusuf ile ağlarken buldum kendimi. Duyguları böyle güzel bir şekilde karşı tarafa aktarıyor olmadı da ayrı bir güzeldi. Kitabın sonu ise beni baya şaşırttı. Hem üzüldüm hem de böyle bir son beklememenin şaşkınlığını yaşadım
Gelelim konusuna ;
Ataması Edirne'ye çıkan Yusuf orada düzenini kurduktan sonra hamile olan eşi Zeynep' i de yanına getirecekti. Bir hafta sonu Yusuf eşini almaya Aksaray'a gider, gece uyku da Zeynep'in sancısı başlar ve fenalaşır. Hemen apar topar hastaneye giderler ve Zeynep'i ameliyata alırlar. Malesef Zeynep'i de bebeği de kaybederler. Bu acıya dayanamayan Yusuf herkesi ve herşeyi arkasında bırakıp kendisini yollara vurur ve herşey böyle başlar.
Sizce Yusuf'u neler bekliyor?
Puan vermedi
Vuslat
"Tutunacak bir şeyler arıyorum. Tutunacak bir şey bulursam sanki tutunabilecekmişim gibi. Ellerim, kollarım, ayaklarım tutmuyor. Ölümden önceki an bu olsa gerek diyorum içimden. Bir ara öleceğim diye ümit edip sevindiğimi hatırlıyorum. Ama ölünmüyor. Ölenle ölünmüyor."
Doğuma daha zaman vardı ki oysaki. Zeynep'i de alıp görev yaptığı Edirne'ye götürecek ve kızı da orda doğacaktı. Ama o gece sancısı tutmuştu Zeynep'in. Üstelik yüzü de kireç gibi bembeyaz olmuştu. Hastaneye yetiştiklerinde hemen ameliyata alındı. O anda sanki gelecek olan kötü haberi hissetmişti Yusuf. Kendini öyle bıraktı ki gözyaşları dinmek bilmiyordu. Doktorlar ameliyattan çıkıp eşini ve kızını kaybettiğini söylediğinde ise gözyaşları akmaz oldu. Kurumuştu sanki göz pınarları. Karısını ve kızını toprağa verdikten sonra ise sığamaz oldu hiçbir yere. Kendini yollara vurdu. Kendinden geçercesine yürümek, kendine acı çektirmek istiyordu.
Yolda tanıştığı insanlar, başına gelenler ona istediğini verebilecek miydi? Yoksa bütün bu yaşadıkları ve tanıştığı kişiler hayal ürünü müydü? Kendini hiç yollara vurmamış da hepsini hayal mi etmişti? Ne farkederdi ki sonuçta o en çok istediği şeye kavuşmayı başarmıştı...
️Senin için tünel de yok, ışık da. Ama ne var biliyor musun? Hayat var. Bak etrafına. Dönen bir dünya var. Kendin varsın artık. Evet, yalnız kaldın ama... Kaldın sonuçta. Hala nefes alabiliyorsan kendine yeni hedefler koyabilirsin. Yeni bir hayat. Onunla yapmadığın ya da yapamadığın şeyleri düşün ve onların peşinden git.
Sevdiklerimizin değerini maalesef ki kaybettikten sonra anlıyoruz. Ne kadar acı değil mi? Peki ya bunu bildiğimiz halde yine de yapamıyor olmamız? Ama hayat her şeye rağmen devam ediyor. Önemli olan yaşadıklarımızdan ders alıp hayatımıza o şekilde devam etmek.
Bu kitabı
Reklam
