“Bu dünya’da herkesin hayatı ,kendi hatırasında birer resimli kitaptır. Eğer bunu yazmazsa,kendisi ile beraber silinip gidecektir. Kalacak üç-beş mühim hatıra da,yakınları tarafından mahiyeti değiştirilmiş ,birer masal olacak,kimseye faydası değil,belki de zararı olacaktır.
Herkes kendi kitabını yazmalı …”
Bu sözler Yüzbaşı rütbesiyle orduda göreve başlamış,ittihat ve terakki Cemiyetinin Manastır örgütünde görev almış,hareket ordusunda bulunmuş,Kurtuluş Savaşı’nda Doğu Cephesi Komutanlığı yapmış,Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasının kurucusu,bir dönem İstanbul Milletvekilliği ve Meclis başkanlığı yapmış,hayatının son dönemlerini inzivaya çekilerek geçirmiş Kazım KARABEKİR’e aittir.
Bizde günlük tutma ya da anılarını yazma alışkanlığı çok gelişkin değildir. Girişte verdiğimiz alıntıdan da anlaşılacağı üzere Kazım KARABEKİR bu durumdan şikayetçidir. Kendisi hayatını ayrıntılara varacak şekilde kaleme almıştır. Yazılanlar düne dair aydınlatıcı, yarına yönelik yol gösterici bilgiler içermektedir.
“Hayatım” Kazım Karabekir’in çocukluğu ile başlamaktadır. Babasının görevleri nedeniyle Kazım Karabekir diğer kardeşleri ile birlikte bir çok yeri gezmiş ve görmüştür. Gezdiği,gördüğü yerlerde yaşadıklarını,deneyimlerini kaleme almıştır. Hayatımın yolculuğu bir ucu Van’a bir ucu Mekke’ye bir ucu da Balkanlar‘a uzanır. Aile önce Van iline gelmiş burada belli bir süre yaşadıktan sonra Harput’a gitmiştir. Bu süreçte çocukluğunun çok özel anlarını Kazım Karabekir hayatım kitabında anlatmıştır. Kitap yer yer ilginç bilgiler de içermektedir. O günün koşullarında aile yapısı, sosyal hayat çocuk gözünden bizlere ulaştırılmıştır.İstanbul’dan Van’a yapılan yolculukta zaman zaman zorluklar yaşanmış, ciddi hayati tehlikeler atlatılmıştır. Yer yer yürüyerek yer yer de at sırtında zorlu coğrafi koşullarla mücadele edilerek yolculuk tamamlanmıştır. Kitapta bu yolculuk esnasında geçilen şehirlere ilişkin de bilgiler bulunmaktadır.
Karabekir ailesi için en trajik kısım Mekke’ye yapılan yolculuk ve burada yaşananlardır. Ailenin babası Mısır’da hayatını kaybeder. Bu dönem aynı zamanda kolera salgının ortalığı kavurduğu bir dönemdir. Neredeyse her yerde karantina tedbirleri uygulanmaktadır. Mısır’dan İstanbul’a dönüşte gemide kolera salgından ölenler olur. Bunların içinde Kazım Karabekir‘in yengesi ve dadısı da vardır. Bunların cesetleri denize bırakılır. Aile arkasında trajik hikayeler bırakarak İstanbul’a ulaşır.
İstanbul günleri zor geçer. Ekonomik yetersizlikler ve babasızlık aileyi zorlar. Kazım Karabekir askeri eğitimine başladıktan sonra başarı dolu bir hikayeye imza atar. Neredeyse bütün eğitim sürecini birincilikle bitirir. Daha sonra bir nevi staj için Balkanlar‘a gönderilir.
Balkanların durumu onda derin hayal kırıklıkları yaratır. Ordu’nun mevcut durumu hakkında bolca analizi kitapta bulmak mümkün. Yine ittihat ve terakki ile tanışma,Enver ile gelişen dostluğun izlerini de bu kitapta okuyoruz. Kazım KARABEKİR ittihat ve terakki konusunu başka kitaplara bırakmıştır.
Kazım Karabekir ülkenin,özellikle Balkanların içinde bulunduğu durumdan aynı zamanda payitahtı yani sultan Abdülhamid’i de sorumlu tutmaktadır. Kitapta Abdülhamid‘e yönelik sert eleştiriler vardır.
Kitabın okuyucuya yorucu gelebilecek bir yönü çok fazla ayrıntıya yer vermesidir Kazım Karabekir Balkanlardaki dönemi neredeyse günü gününe anlatmaktadır. Yine de bu durum keyifle okunacak bir eser olma özelliğini ortadan kaldırmamaktadır.
·
228 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.