Hakkı Öznur tarafından 1994 yılında kaleme alınan Derin Sol kitabının ikinci cildi olan bu eserde; sol terör gruplarının iç çatışmaları, 1980 öncesinde iç içe geçmişken 1978 yılı itibariyle ayrışmaya başlayan PKK’nın oluşumu ve 1977 ile 1982 yıllarına kadar devam eden PKK ile diğer sol terör gruplarının çatışmaları incelenmektedir.
1978 yılında Diyarbakır’da kurulduğu kabul edilen PKK terör örgütünün kuruluşu aslında daha eski tarihlere kadar gitmektedir. 1978 yılında Diyarbakır’da yaptıkları toplantıyla daha etkin hareket etmek isteyen PKK, o dönemde Apocular olarak bölgede faaliyetlerde bulunmuştur. Kendisine alan açmak için kendisine rakip bütün oluşumlarla çatışan PKK, bir yandan da kendisine alan hâkimiyeti konusunda rakip aşiretlerle mücadele içindedir.
PKK’nın yine bu dönemde Doğu Perinçek’in başını çektiği Aydınlık Grubu olarak bilinen grubun mensuplarıyla yoğun bir çatışma içine girdiği görülmektedir. 1980 sonrasında Suriye’ye geçen PKK lider kadrosu ve militanları, hem bu bölgede hem de genellikle Beka Vadisi olarak bildiğimiz bölgede Filistinli direniş gruplarının kamplarında faaliyetlerde bulunmuş sonrasında Filistinli grupların bölgeden çekilmesiyle onların kamplarına tamamen hakim olarak buraları kullanmaya başlamıştır.
Kitapta PKK’nın devlete, gölge inşalarına karşı işlediği suçlardan ziyade kendi içinde yaşadığı kanlı hesaplaşmalar ve örgüt içinde teröristlerin Abdullah Öcalan’ın emriyle öldürülmesi işlenmektedir. Örgüt içinde Kör Cemal olarak bilinen Halil Kaya, Abdullah Öcalan’ın emriyle PKK’nın örgüt içinde infazlarını gerçekleştirirken bir süre sonra ise kendisi de bu infazlardan birinde öldürülmüştür.
Kitapta PKK içinde infaz edilen çok sayıda teröristin ismi geçmektedir. Bu infazlarda suçlama devletle işbirliği, ajanlık ve örgüt otoritesini dinlememek olarak karşımıza çıkmaktadır. İnfazlar; cezaevinde, yurtdışında, Türkiye içinde ve örgüt kamplarında gerçekleştirilmiştir. Bugün bölücü Kürt gruplar, 17 bin faili meşgul cinayet var diyerek devleti katillikle suçlarken aslında PKK içinde örgüt içi infazlarda öldürülen teröristleri de devlete yıkmakta olduğu anlaşılıyor. Bugün birçok kesim tarafından dillendirilen en az 10 bin teröristin çeşitli suçlamalarla PKK içinde öldürüldüğü yönündedir. Kitap, öldürülen teröristlerin bir kısmının öldürüldükten sonra yakıldığını anlatmaktadır.
Ayrıca öldürülen ve dağ başları ile örgüt kamplarında gömüldüğü bilinen teröristlerin dışında akıbeti bilinmeyen yine çok sayıda terörist bulunmaktadır. PKK’nın cellatlarından olan adına Beka Vadisi’nde Mahsum Korkmaz Akademisi diye örgüt kampı kurulan Mahsum korkmaz bile bir saldırı sırasında örgüt militanları tarafından sırtından vurularak öldürülmüştür. Ancak ölümü devlet eliyle oldu denilerek yeni militanlara örnek gösterilmiştir.
Kitapta terörist başı Abdullah Öcalan’ın nasıl bir sapık olduğuna dair de önemli anlatımlar vardır. Kadın teröristlere yönelik defalarca cinsel saldırı gerçekleştiren terörist başı, buna direnenleri veya cinsel saldırı sonrasında bunu örgüt içinde anlatanları da örgüt içi infazlarla ortadan kaldırmıştır.
PKK’nın Tunceli sorumlusu olan Doktor Baran kod adlı Müslüm Durgun da Abdullah Öcalan’ın emriyle boğdurulur. Durgun’un bir oğlu 1993 yılında çatışmada askerler tarafından öldürülür. Bir oğlu da babasının öldürülmesi üzerine PKK’dan kaçarak devlete teslim olur. Yine Müslüm Durgun’un üçüncü oğlu da siyasi sığınmacı olarak gittiği Avrupa’da intihar eder.
Kitapta bahsi geçen bir başka konuda Mahmut Baksi’dir. Mahmut Baksi, yıllarca örgüte yardım ettikten sonra PKK ile arası açılır. Baksi, Avrupa’ya gider. Doktor olan kız kardeşi de Lamia Baksi de örgüte katılır. Ancak bir süre sonra Lamia Baksi de öldürülür. Bir diğer kız kardeşi de güvenlik güçleriyle girdikleri çatışmada öldürülür. Bu iki olay terör örgütlerinin sadece masum insanlara zarar vermediğini militanlara ve onların ailelerine de ne kadar büyük zarar verdiklerini göstermektedir. Bugün, Kürdün çocuğunu dağlara gel diyerek her türlü destek ve propagandayla terör batağına gönderen bölücü partinin mensupları kendi çocuklarını ise balla kaymakla besleyip yurtdışında festivalden festivale gönderiyor. Bölücü parti milletvekillerinin çocuklarının buna hakkı var da Doktor Lamia’nın yok muydu?
Bugün adını DHKP-C olarak bildiğimiz terör örgütü içinde yaşanan örgüt içi infazlar da kitapta geniş yer bulmaktadır. Ülkenizde bir takım insanlar tarafından toz kondurulmayan militanlarına öğrenci veya hak arayışları var denilerek sahip çıkılan DHKP-C’nin lideri Dursun Karataş ile liderlik yarışına giren Bedri Yağan arasında başlayan tartışma çok sayıda militanın örgüt içinde öldürülmesine neden olmuştur. Bu infazlar PKK’da olduğu gibi Türkiye içinde, cezaevinde ve yurtdışında gerçekleşmiştir. Polisle askerle girdikleri çatışmalarda öldürülen militanlarını her fırsatta devrim şehidi diye anan DHKP-C, örgüt içi infazlarla ortadan kaldırılan militanlarını bir gün bile olsa anmamış adlarının bir yerde bile geçmesine izin vermemiştir.
DHKP-C’nin militanlarından olan Ankara Ulucanlar Merkez Cezaevinde hapis yatan Fatma Özyurt, 22 ekim 1996’da militan arkadaşları tarafından boğularak öldürülür. Fatma Özyurt’un kendisi gibi DHKP-C üyeliğinden Afyon’da hapis yatmakta olan kardeşi Songül Özyurt da cezaevinde öldürülmek istenirken cezaevi yönetimi tarafından son anda kurtarılır. Örgütler ya ölüsüyle ya da dirisiyle kendilerine hizmet eden militanlarını her daim istismar ederken kendilerine tek kelime laf eden militanlarını ise hiç gözlerini kırpmadan örgüt içinde öldürdüklerini görüyoruz.
Kitap, insan hakları, özgürlük, temel hak ve hürriyetler diyerek ülkede boy gösteren yapıların nasıl birer canavar olduklarını çok net bir şekilde gözler önüne koymaktadır. 1980’li yıllarda Türk Solu tarafından devrimci katili olarak görülen PKK’ya bugün eylem ve söylem adına en çok da bu Türk solu denilen gruplar destek vermektedir. Türkiye’nin aydınlık yüzü olarak görülen solun aslında iyi eğitimli iyi üniversitelerden mezun olan iyi birer katil olduğu ortaya çıkmaktadır.
·
150 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.