Araf Suresi. 11.ayet
“Allah (خل جلاله) insana öyle bir şeref verdi ki Melek insana secde ile emredildi.”
Şeytan (عليه اللعنه) Adem (عليه السلام)'a secde etmedi.Allah(جل جلاله)’e insanlığa kıyamete değin düşman olacağını ve o zamana kadar kendisine mühlet vermesini istedi.
Şeytan (عليه اللعنه) Âdem (عليه السلام )’a yaklaşırken ona Allah (جل جلاله )’nün adıyla yemin etti.(S.112) Şüphesiz ki bu yemin her insanın nezdinde kabul bir yemin.
Fâtır Suresi 5. Ayette buyruluyor ki;
“Sakın o şeytan sizi Allah (جل جلاله )’ün adıyla aldatmasın.”
Şeytanın işi şeytanlıktı ve o elbette işini yapacak..
Sadece ‘Peygamber'lik durumu daha geri plandaydı. Daha çok iki insanın yaşanmışlığını anlatır gibiydi. Bu beni rahatsız etti. Okuduğum yaşamın bir peygambere ait olması fikrinden kopmadan okumak isterdim.(Belki bir deformasyondur.)
Ancak Kâbil’in kibrinin ve cesaretinin şeytandan olduğunu, Habil'i katlettikten sonra Şeytan (عليه اللعنه)’nin ortadan kaybolması, aslında büyük veya küçük bir günah farketmeksizin bir günah işlerken şeytana ne kadar izin verirsek yaptığımız işte o kadar destek verdiğini ve bize bunu güzel gösterdiğini gayet güzel anlatmıştı.
Onun suçluluğunda ve bir yandan da hâlâ kendini haklı görüşünde insan kendini onun yerine koyabiliyor.
Adem (عليه السلام) ve Havva Annemiz hakkında kaynak olmaksızın fikir edinmek için okunabilir bir kitap. Bana fikir kattığı yerlerde oldu. Bir önceki paragraf gibi. Ama benim gibi okuduğunda illa kaynak arayanlar için farklı kitaplar tercih edilmeli.
·
1 +1'leme
·156 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.