“Elinde tutabildiğin her şey senindir. Mülk, köle, kıta senindir. Amerika’nın buyruğu buydu.”
#yeraltıdemiryolu @colsonwhitehead 2016 de yayımlanan okuduğum ilk kitabıydı. Kitap 2017 Pulitzer ödülünün yanında kazandığı birçok ödülleri de sonuna kadar hak eden bir roman.
Güneyde bir pamuk plantasyonunda doğmuş Cora’nın kaçış hikayesine odaklanıyoruz. Cora’nın Annesi de aynı yerde köleymiş ve Cora’yı bırakarak kaçmış. Burası Randall Plantasyonu; ırkçılıkla ilgili aklınıza gelebilecek her türlü işkence, eziyet, tecavüz ve sömürünün karşılığı olarak düşünün. Cora burada köle olan Caesar’la birlikte ırkçı karşıtı beyaz birinin yardımıyla yeraltında gizli bir demiryolu trenini kullanarak kaçarlar. Okurken bana Victor Hugo’nun Sefiller romanında ki Javert’i hatırlatan acımasız karakterimiz köle avcısı Ridgeway, takıntılı bir hırsla Cora’nın peşine düşer. Çünkü yıllar önce Cora’nın annesi Mabel’in de peşine düşmüş ama onu yakalayamamıştır. Mabel’in kaçışı hakkındaki gerçeği sonlarda okuyoruz (sonu aklıma gelmişti).
Irkçılıkla ilgili şimdiye kadar okuduğum tüm romanlar içinde bu kitap üst sıralara yükseldi. Yürek burkan, okunması ve hazmetmesi zor, hiç elbise satın alamamış, hiç doktora gitmemiş, hiç aşık olmamış, savaşçı karakterimiz Cora’nın tuzaklarla ve zorluklarla dolu kaçış hikayesini okurken yazar duygu sömürüsü yapmadan yalın bir dille, Amerika’nın karanlık kölelik dönemi tarihine gerçekçi bir bakış sunuyor. Kitapta Bağımsızlık bildirgesini ezberden okuyan köle Michael’in bildirgede ki “bütün insanlar eşit yaratılmıştır” cümlesini yazarın birkaç kez kurgu içinde geçirmesi oldukça ironikti.
Merak uyandırıcı, temposu hiç düşmeyen, düşündürücü ve etkileyici bu kitabı çok severek okudum. Herkese çok tavsiye.
·
134 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.