Sevgili Nazan Bekiroğlu‘nun kitabı Mücella ilk okumaya başladığımda beni pek içine alamamıştı çünkü Mücella‘dan önce yine aynı yazarın Nar Ağacı kitabını okumuştum neredeyse ikinci bölüme kadar ilerlemekte biraz zorlandım açıkçası, Nar Ağacı’nı su gibi okuyan ben Mücella’da tıkanıyordum fakat sonrasında bana öyle geliyor ki aslında Nazan Bekiroğlu’nun anlatmak istediği sadece Mücella‘nın hayatı değil Mücella‘nın hayatının içindeki karakterler ve aynı zamanda yaşadığı dönemin ta kendisiydi. Bütün bunları göz önüne alırsam kitabın sonlarına doğru biraz daha akıcı olmaya başladığını söyleyebilirim fakat sonunun daha farklı bitmesini isterdim, en azından kitabın son satırlarını okurken keşke yüzümüzde ufak bir tebessüm olabilseydi…