Cemre... İmam Bahtiyar sabah namazı için gittiği caminin gasilhanesinde bir kadın cesedi ile karşılaşır. Aynı doğduğu gün gibi çıplak yatmaktadır taşın üzerinde. Kızın adı Cemre'dir. Yetimdir, öksüzdür, köksüzdür. Cemre bir kayıp yaşamdır. Yetimhanede büyür bir dost edinir, bir sevgili (!) edinir sonra sonra... Hatta Cemre bir ara evlatlık bile verilir. Tüm kitap boyunca Cemre'nin suskunluğu beni çok üzdü hatta hırpaladı... İnsanın güvenebileceği bir dayanağı olmadığında susmak en güzel korunma yöntemidir ya hani...
Kitap bir hayli karakter barındırıyor ve yazar bu kişileri bize tanıtmakta bir hayli başarılı. Kitap boyunca Cemre'yi kim niye öldürdü diye fellik fellik geziyorsunuz sayfalarca.. Kitabı polisiye, dram, macera gibi bir çok türde tanımlayabiliriz ama ben buna dram demeyi doğru buluyorum. Cemre'nin dramı...
Okuduğum dolu dolu bu kitap için yazarı tebrik ederim, fakat bir sonraki kitabında bu kadar malzemeyi aynı kitapta kullanmamasını da isterim doğrusu. Tam da dizisi çekilecek cinste bir kitaptı. Evet kesinlikle..
·
94 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.