Adıyla kalbimi çalan Mahir Eriş Ünsal'ın okuduğum üçüncü kitabı.. Birbirinden bağımsız öykülerden oluşan kitabın %85ini beğendim diyebilirim bazı öyküler fazla uzun ya da konusu gereği ilgimi çekmedi ama öyle öyküler var ki... Gülümsetti ardından gelen öykü ağlattı duygularımı duvardan duvara çarptı. Mahir Eriş Ünsal'ın sanırım tüm kitapları vintage filtreli ve nostaljik. Kitaplarını okuduğumda hayal dünyam ister istemez sarımtıraklaşıyor. Kitapla ilgili hatırımda kalıp beğendiğim öykülerden "Çok sıkılır arkadaşı ölen çocuklar" "kimi sevsem gülderen" "kadınlar hep olmadık zamanlarda" -özellikle bu hikaye hüzünlü ve sonunda şaşırtıcı bir sonla hafızamda- velhasıl yaz günlerinde keyifle okunacak kitaplardan.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.