Ana karakter korkak olduğu için sefil bir hayat yaşıdı. Öncelikle hayatının bu denli sefil olmasının sebebi kendisi. Hissettiklerini, içinde yaşadıkları şeyleri kabul edememiş bir karekter. Bu yüzden kendi gibi yaşayamamanın açısını çekmiş. İnsanlar korktuğunu sürekli dile getirsede bence en çok kendinden korkmuş. İnsanlardan önce o kendi benliğini yadırgamış. Bu yüzden hiç olmadığı bi benliğe bürünmüş. Ayrıca yaptığı şaklabanlıkları korunmak için yaptığını söylesede kabul edilmek için yapmış. O da yaptığı şaklabanlıkları yapmasının gerçek sebebinin farkında olmadığını düşünüyorum. Bence görünmek, sevilmek, başkalarını tatmin etmek için yapıyordu. Hayır diyememesinin de sebebinin bu olduğunu düşünüyorum. İçten içe insanları takıyordu. “Alem” e çok aldırış etmediğini söylesede alemi merkezine koymuş olduğunu hissettim. İnsanları gözünde çok büyüttüğünü yaptığı şaklabanlıklardan ve bu şaklabanlıkları iç benliğini saklamak için yaptığını söylediğinde anladım. Çünkü insanlar kendinden başkalarının benliğini dikkate almazlar. Değersiz bir insanoğlundan neden benliğini saklayasın ki. Bu değersiz insan topluluğu için neden şaklabanlık yapasın ki. Saklanmak için olduğunu söylesede bana hiç inandırıcı gelmedi. Babasına hayır diyememesin sebebi korku değil. Karşısındakinin egosunu tatmin etmek istemesi, babasının egosu onun sayesinde tatmin olunca o dahada zevk alıyordu. Aslında karekter bencil ve hayatını o kadar çok önemsediği için bu rezil hayatı yaşadı. Gözünde yaşamı, insanları, düşünceleri, hisleri çok büyüttü. Hayat böyle boktan, insanlarda boktan, ailemde boktan, bende etten kemikten oluşmuş bir varlığım o yüzden çokta büyütmeye gerek yok deyip yaşasaydı, çekilmemesi gereken bu çileleri çekmezdi. Kendi benliğini inkar edip, insalığa uysun diye sahte benlik oluşturan çoğu insanın sonudur intihar. Cesur olup kendi hislerini, düşüncelerini dile getirseydi en azından onurlu bir hayat yaşardı.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.