Zen Buddhizm MS 5. yüzyılında Māhāyana Buddhizm'inin bir biçimi olarak Gaoutama Buddha, Buddha Sakyamuni tarafından Hindistan'dan Çin'e geçmiş ve Chan vasıtasıyla da Japonya'ya gelmiştir. Chan, Hindistan'da dhyāna olarak isimlendirilen Buddhizm'in meditasyon ve kendinden geçme halini tasvir eden bir formudur. Çin'e geldiğinde Daoizm'den etkilenirken Japonya'ya geldiğinde ise Buddhizm'in çeşitli ufak gruplar tarafından oluşturulan diğer biçimlerinden etkilenmiştir. Son olarak Rinzai ve So'to' mezhepleriyle de süslenmiştir. So'to' Zen'inin gelişiminde 13. yüzyılda yaşamış olan keşiş Dogen'in sorumlu olduğu söylenir. Keşiş Hakuin ise 18. yüzyıldaki Zen'in Rinzai formunun en önemli lideriydi. Chan ve Zen kendi dahil her şeyin özünde yatan Buddha'ya, kişinin yoğunlaşma ve meditasyon haliyle ulaşabilme ihtimali olduğundan bahseder. Zen kelime anlamı olarak orada, hâlihazırda var olan gerçeğin farkındalığına varma anlamı taşır. Zen Buddhistler için erdem, meditasyon ya da aydınlanmaya ulaşmış yol gösterici tarafından elde edilmelidir. Öyle ki ritüel ya da kutsal kitaplardan elde edilen hiçbir şey ondan önemli olamaz.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.