Kitap hakkında ve How I Met Your Mother ( Annenizle Nasıl Tanıştım ) sitcomu hakkında SPOILER içerir.
SANIRSIN Kİ İŞKOLİK BAŞ UŞAK, İŞLERİN YÜRÜMESİ İÇİN ESKİ KÂHYAYI İKNA EDEREK MALİKÂNEYE GETİRECEK BU AMAÇ İLE BİR ARABA YOLCULUĞU YAPIYOR. SONUNDA GÖRÜRSÜN Kİ BİR BAŞKA HIMYM VAKASI.
Bay Stevens, İkinci Dünya Savaşı yıllarında çok önemli uluslararası görüşmelere ( Birinci Dünya Savaşı’ nın yükünün ağır bir şekilde Almanya’ya yüklendiğini düşünen Hitler’in yaptığı katliamların aslında vatanını kurtarmaya çalışan bir adam edasıyla satma çabaları) ev sahipliği yapan Lord Darlington’ın hizmetinde uzun süre çalışmış bir baş uşak. İşine tutkuyla bağlı ve bugün devlet memuru olsa görev adamı olarak tanımlanabilecek, amirlerinin dediğinden çıkmayarak verilen görevi en iyi şekilde yapmanın mutluluğu ile yetinebilecek bir adam. Öyle bir çalışan düşünün ki, araba yolculuğuna çıkıyor ve yolda biri nerde çalıştığını sorarsa çalıştığı yere layık görünmek için onları temsil ettiğinden hareketle fiyakalı bir gezi elbisesi ayarlamadan yola çıkmıyor. Onun gibi olabilsem muhtemelen bir memur olarak dert edecek bu kadar çok şeyim olmazdı herhalde.
Kitabı okurken ” Benim hayat amacım bir baş uşak olmak değil ise şimdi ben bu kitabı neden okuyorum?” diye uzun uzun düşenlere daldım. Sonradan fark ettiğim üzere, kitabın yazılış amacı, baş uşaklığı öve öve bitirememekten ziyade, 9 sezon boyunca çocuklarına anneleri ile nasıl tanıştığının hikâyesini anlatacak zannedilen Ted Mosby’nin gerçekte tüm hikâyeyi gençlik aşkı olan Robin Teyze’nin hayatındaki önemini ve anılarıyla ne kadar bütünleşmiş bir kişi olduğunu anlatarak çocuklarından, eşinin ölümünden sonra Robin ile birlikte olma izni koparmaya çabalamasının şokunu yaşadığım How I Met Your Mother filminde olduğu gibi Bay Stevens’ın eskiden kâhya olarak çalışan Miss Kenton’a içten içe beslediği aşkın peşine düşme hikâyesi.
Bay Stevens, kendisi gibi uşak olan babasının servis arabasını iterken fenalaşarak görevini yaparken yaşama veda etmesini, babası iki kapı ötede son nefesini verirken kendisinin konuklarla ilgilenmek üzere görevinin başında servis yapmaya devam ediyor olmasını iyi bir uşakta olması gereken en önemli meziyet olarak “vakar” ile açıklıyor. Sadece vakar sahibi insanlar, yalnız kalması dışında üzerine dikilen uşak kostümünü hiç çıkarmadan taşıyabilirmiş.
Durup bir kulak verse kalbinin sesini duyabileceği Miss Kenton’a karşı olan hisleri, vakarlı olmak adına sis perdesinin ardında kalıp gün yüzüne çıkamıyor. Miss Kenton biraz seni mi bekleyeceğim yaşım geçiyor diyerek, biraz da belki Stevens bir şeyler hisseder ve bu işi durdurur umuduyla bir başkasının evlenme teklifini kabul ediyor. Zavallı Bay Stevens’ın ne kadar vakarlı olduğundan bir haber. Yıllar sonra Lord Darlington’dan Amerikalı Bay Faraday’ a geçince zamanında o özel toplantılara ev sahipliği yapan ev, belki 20 kişilik bir çalışandan 3-5 kişiye düşüyor. Geçmişte yaşanamayan aşkının peşinden giden Bay Stevens, Miss Kenton’ dan aldığı bir mektupta eşinden ayrılmak üzere olduğunu düşünerek işe ihtiyacı olabilir, bizimle çalışabilir yeniden şeklinde kendini kandırarak düşüyor yollara. Kitap bu araba gezisi boyunca yaşadıkları, gördükleri, geçmişte yaşadıkları ve yaşayamadıkları, anıları bir yana kendisi ile yaptığı iç hesaplaşmaları konu alıyor.
Kitabın filmi de varmış. En kısa zamanda izleyeceğim.
Sevenine iyi okumalar.
·
87 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.