#okudumbitti#
Emine Tavuz'un Çürük vişne adlı serisinin ilk kitabına bitirdim. Hikaye esas kız olan Esila'nın ağzından anlatılıyor.
Esila, annesi tarafından henüz bebekken terk edilen bir genç kız. Babası annesinin evden gitmesi yüzünden kızını suçlar ve kendini alkole verir.
O depresyonla da kızına şiddet uygular. Bu ne yazık ki ülkemizin kanayan yarasından biri. Esila'ya sahip çıkan tek arkadaşı Almila ve komşusu var.
Gerçekten de olurken böyle iyi insanlar çok az kaldı dünyada dedim.
Esila şiddete dayanamadığı için bir gün evden kaçar. Tesadüfen de esas oğlanla tanışır ve onun evinde kalır.
En sonunda eve geldiğinde ise babası neyse ki durumu fark etmez. Ama sonraki günler Esila için hiç iyi gitmez.
Babasına sinir oldum resmen. Hangi baba evaldına bunu nasıl yapar ki. Asrın'ın onu her daim koruması çok güzeldi. Özellikle babasını dövdürdüğü sahnede içimin yağları eridi resmen.
E ne demişler eden bulur. Asrın ve Esila git gide birbirine aşık olmaya başladı. Özellikle birbirlerini kıskanması çok hoştu.
En çok okurken Burcu'ya gıcık oldum. Hayır yani seni istemeyen bir adamın peşinden koşuyorsun. İnsanda az gurur olur değil mi? Ama yok.
Özellikle Lavin ve Esila'nın konuştuğu sahne ve okuldaki herkesin bunu duyması beni şok etti. Bu Burcu'nun bir oyunu olabilir mi dedim.
Partide de Esila'nın bir an havuza düştüğü sahnede korktum. Neyse ki bir şey olmadı.
Bora'nın Esila'ya ettiği aşk itirafı beni de şok etti. Sonunda ise hiç beklemediğim gibi oldu.
Kimi zaman hüzün kimi zaman da heyecanlı bir hikayeydi.
Paunım 10 üzerinden 9.
·
216 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.