Gönderi

Favori şiirlerimdensin artık
Vefasızlık, Hatice İnsanın büyük yalnızlığı Küçük ölümü Kendine verdiği bir eksilme cezası. Senin o kirpiklerinden tutup Başını güneşlere çevirdiğin çocuklar var ya Evlerinin acısını kalbinde uyuttuğun Şimdi senden çok uzaktalar. Kendisini sevmek için olsun İnsan arar değil mi bir iyilik zamanını Kalp, eşyadan daha çabuk soğuyormuş Eyvah ki bir daha yalnızsın mezarında. Nasıl unutuşa dönüşür insan böyle Güzellik ölümle biter mi hiç Sen olsan yine bağışlardın Ben yapamıyorum Yunus'un kızı. (Yunus Emre) Kırk beş yıldır beni insan eden Yüreğindeki o sabırlı merhamet Soğumasın diye bu sessizlikte Onların yerine de konuşuyorum seninle. 2016
·
76 views
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.