'' Eskiden Allah düşünürmüş, şimdi... şimdi kul kendi düşünmeliydi kendini''
Orhan Kemal' in kalemiyle tanışmadan önce roman okumayı öykü okumaya tercih ederdim. Ancak Orhan Kemal öykü okumayı bana sevdirdi ve yine bir öykü kitabını daha bitirdim. İçim buruk... Ahh Ayten...!
İlk öykü olan "Küçücük" dışında diğer öyküler en fazla dört beş sayfaydı. Her öyküsü ayrı güzel. Daha uzun olsun isterdim. O kadar öykünün içindeydim ki, okurken sayfa sayısına, olaylara müdahale etme isteği duydum sık sık.
Toplumun "fukara" kısmının yaşadığı ekonomik sıkıntıları, hayatlarını çok güzel kaleme almış yazarımız. Okurken karakterle birlikte yoksulluğu yaşadım içimde bir şeyler koptu. Açlığı, soğuğu hissettim. Her öyküden sonra Ayten'e döndüm. Ne yazsa okurum diyeceğim yazarlardan. Bitirdikten sonra boşluğa daldığım bir kitap oldu.
·
85 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.