Füruğ
Şiirlerin derinliklerinde, satırların düşündürme duraklarında dinlenip bolca düşünüp duygular arasında sürüklendikten sonra müthiş bir bitiş... Müthiş bir son sayfa; bu kadar anlam dolu ve bu kadar anlamsız sahiden yaşamak...
"
+Nereye gidiyoruz dersin?
-Bilmiyorum.
(…)
-Nereye gitmeliyiz sence?
-Bilmiyorum.
+Nereden geldiğimiz hakkında bir fikrin var mı peki?
-Fikrimin var olması için kendi varlığımdan emin olmam
gerekiyor. Kendi varlığımdan emin olmam için “ben”
demekten vazgeçmem gerekiyor.
+Bilmiyor musun yani?
-Neyi?
+Boş ver!
-…
+…"