Yorumlar ve İncelemeler
10/10
Beğendi
“Yaşamak nehrinde kayıklardayız her birimiz.
Kimimiz kürek çekmeye can atar
Kimimiz bitkin kollarıyla kulacı zorlar.
Gönüllüyüz nefes almaya
Ve bazen çiçek açmaya.
Durgunuz su gibi bazen,
Hırçınız ve boğulmaya müsait.”
Var olmak nefes almak değil ve her nefes alabilene yaşıyor diyemeyiz. Bu başka bir oyun. Bu sularda kulaç atan da kürek çeken de aynı denizde. Kim veya ne olursak olalım kulaç da atsak kürek de çeksek gönüllüyüz her birimiz nefes almaya. Aksi durumda duramayız yüzeyde, hissedemeyiz güneşi, toprağı ya da sevgiyi.
Her nefeste sevgiyi içimize çekmeye, güneşe her sabah selam vermeye, kürek çekmekten hiç vazgeçmeden ışığı takip ederek kıyıya ulaşmaya…
FüruğEdebiyat
Füruğ... Furuğ Ferruhzad kitaplarından bolca esinti hissettim; onun gibi yaşamaktan kaçmayan, yaşamayı bilen ve yaşamı en derinlerinde hisseden mürekkepleri tattım 
Ozan Köse . Adını aldığını düşündüğüm yerden, hayatın her alanından ve her anından bolca izler vardı... Her sayfada, her satırda, her bir başlık altında hayallerden hayallere sürükledi beni. Hem kendimi hem içimdeki çocuk beni hem de ileride hayalini kurduğum kişiyi buldum birçok satır arasında. Tonla duygu besledim bu kitaba, tonlarca renk gördüm kitap tarlasında ve birçok an'ı birçok anıyı tekrar canlandırdım kafamda... Kalemine sağlık, okuru bol olsun ki bolca hissedebilsin insanlar... 
Füruğ
Ozan Köse . Adını aldığını düşündüğüm yerden, hayatın her alanından ve her anından bolca izler vardı... Her sayfada, her satırda, her bir başlık altında hayallerden hayallere sürükledi beni. Hem kendimi hem içimdeki çocuk beni hem de ileride hayalini kurduğum kişiyi buldum birçok satır arasında. Tonla duygu besledim bu kitaba, tonlarca renk gördüm kitap tarlasında ve birçok an'ı birçok anıyı tekrar canlandırdım kafamda... Kalemine sağlık, okuru bol olsun ki bolca hissedebilsin insanlar... Füruğ
Füruğ
Şiirlerin derinliklerinde, satırların düşündürme duraklarında dinlenip bolca düşünüp duygular arasında sürüklendikten sonra müthiş bir bitiş... Müthiş bir son sayfa; bu kadar anlam dolu ve bu kadar anlamsız sahiden yaşamak...
"
+Nereye gidiyoruz dersin?
-Bilmiyorum.
(…)
-Nereye gitmeliyiz sence?
-Bilmiyorum.
+Nereden geldiğimiz hakkında bir fikrin var mı peki?
-Fikrimin var olması için kendi varlığımdan emin olmam
gerekiyor. Kendi varlığımdan emin olmam için “ben”
demekten vazgeçmem gerekiyor.
+Bilmiyor musun yani?
-Neyi?
+Boş ver!
-…
+…"Reklam
