“Belki de kent yaşamının kriz noktasına yaklaşmaktayız ve görünmez kentler, yaşanmaz hale gelen kentlerin kalbinden doğan bir rüya.”
Görünmez Kentler, Venedikli gezgin Marco Polo’nun Tatar hükümdarı Kubilay Han’a anlattığı bir dizi hayalî gezilerden ve kurmaca kentlerden oluşuyor. Calvino, bu kitabı için bir açıklamasında ‘içinde en çok şeyi söylemiş olduğuma inandığım eser’ demiş. Okurken büyük bir labirentin içinde kentten kente yolculuk yapıyormuşum gibi hissettim. ‘Yabanıl topraklarda uzun süre at koşturan ve arzuladığı kente kavuşmayı uman bir yolcu’ gibi. Betimlediği kentleri zihnimde canlandırmaya çalışmak, gerçeklik ve düş arasında gidip gelmek farklı bir deneyim oldu. Kitabın türü ‘anlatı’ olarak belirlenlese de benim için edebî açıdan masalsı, upuzun bir şiir gibiydi. Yıldızların ve gezegenlerin yörüngelerini takip eden kentler, yeryüzüne ve gökyüzüne kurulan kentler, ona bakanın ruh haline göre biçim alan kentler, bunaldıklarında bir pencere açarak başka bir kente dönüşen kentler, yıkımı başlamasın diye sürekli inşaat halinde olan kentler, yeraltı göllerindeki kentler, sınırları çöp yığınlarıyla belirlenmiş kentler ve onların geometrik düzenleri, merdivenleri, asma köprüleri, kanalları, insanları her biri nefis bir hayal gücüyle betimlenmiş. Ayrıca içsel yolculuk, keşif, postmodern dünyadaki sorunlar ve varoluşsal meseleleri kentler tipolojisi üzerinden vermeye çalışarak da çok katmanlı bir eser meydana getirmiş Calvino. Son sayfadaki nefis bir alıntıyla bitireyim;
‘İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir; cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli; sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennemin ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.’
·
103 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.