İnsan, arayış ve mutluluk
Az önce kapağını kapattığım bu eşsiz kitaba olan hayranlığımı bir an önce yazıya dökmek istedim. Livaneli'nin kalemine bir kez daha hayran kaldım. Yazarın en beğendiğim yanı gerçek bir gözlemci oluşu. Aynı romanda hem bir aydını, hem asker psikolojisine girmiş geri kafalı bir adamı hem de hayatı köyde geçmiş küçük bir kızı okudum. Tabii başka romanlarda da farklı karakterler var. Ama Livaneli'nin yarattığı karakterler birbirine öyle zıt ve birbiri ile o kadar aynı ki.. ne olursa olsun insanın insan olarak kalışını işlemesi çok etkileyiciydi. Cümleler, düşünceler öyle sağlamdı ki. Cemal'in fikirlerini okurken aklımdan "Evet bunları yalnızca köylü bir asker düşünebilir. Evet, bunları yalnızca bu adam yapabilir." demeden edemiyordum. Aynı durum diğer karakterler için de geçerliydi. İrfan karakterine geçildiğinde de karakterin varoluş sancısını sonuna kadar hissettim. Apayrı karakterleri bir romanda birleştirmek, birbirleri ile iletişim kurmalarını sağlamak ve bunu bu kadar kusursuz yapmak sadece bir ustanın başarabileceği bir durum kannımca. Her kitabına, her kurgusuna hayranlık duyduğum yazarın Mutluluk isimli romanını şiddetle öneriyorum!
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.